Hege, woensdagskind

Sint en Kerst

2011-12-29T03:34:00.000-08:00

Sinterklaas kwam bij oma op visite, net als vorig jaar, maar dit jaar was je er natuurlijk veel bewuster van. Je grote zus dook letterlijk weg naar boven, de kamer op. Jij stond vrolijk, enthousiast en uitgelaten te springen naast Sinterklaas. Wat was je blij die grote, oude man, in levende lijve te mogen aanschouwen. Onze kleine maar o zo dappere meid!

Met kerst genoot je weer van de gezellige drukte bij oma en bewoog je vrijelijk door de mensen heen. Voor het eerst dit jaar vierde we het ook met opa's helft van de familie en dat betekende dat je stief-nichtje en neefje er ook waren. Maar jij lijkt niet te zijn geraakt door enig gêne of verlegenheid. Ondanks herhaaldelijk protest van je vader weigerde je jouw zomerjurkje uit te trekken, want dit was immers je mooiste jurkje! En iedereen ging netjes gekleed, dus liep jij trots in je mis-matcht kleding rond met je schattige blonde pijpenkrulletjes dansend om je vrolijke gezichtje.

Eerste kerstochtend had mama moeite om uit bed te komen. Chagrijnig als altijd maar ziek van maandelijkse ongenoegen had ik er helemaal geen zin meer in en wilde ik het liefst zo snel mogelijk naar huis worden getransporteerd. Jij probeerde papa weg te jagen van me, denkend dat ik met rust gelaten wilde worden. Daarna kwam je weer even boven kijken, schuchter kwam je naar mijn bed en sprong toen op mijn bed voor een dikke knuffelkus. Je nam, met je kleine warme handjes, mijn gezicht beet en keek me ernstig aan: "Mama, ik wil ook naar huis toe maar ik doe mijn best."

Hoe kan iemand tegen zoveel jonge wijsheid op?

Eerste Verjaardag Peuterspeelzaal

2011-04-18T13:11:00.000-07:00

Je bent alweer een hele week drie jaar oud. Je eigen verjaardag hier thuis verliep goed. Alleen je grote zus was ziekjes. De volgende dag had jij het te pakken en maandag had ik daarom de peuterspeelzaal afgebeld. Mama had de traktatie (treintje) al klaar. Woensdag ook nog maar overgeslagen want dinsdag had je nog alles overgegeven. Vandaag konden we dan eindelijk je verjaardag vieren op de peuterspeelzaal.

Mama kwam binnen met je traktatie en je keek me, met je feestmuts op, stoïcijns aan. Vervolgens haalde je je schouders op en je vroeg je duidelijk af wat mama nu weer zo vroeg op de peuterspeelzaal deed. Eerst mocht mama je nog even verschonen en daarna gingen jullie in de kring zitten. Je mocht de muziek uitdelen en bij het zingen keek je alleen nog maar gefascineerd naar je muziekinstrument.

Na het zingen kwam de neptaart met kaarsjes en toen mocht je nog een klein cadeautje uitkiezen. Je koos een button met een olifant erop "Hoera, ik ben 3 jaar!". Daarna mocht je dan eindelijk gaan uitdelen.

's Avonds in bed vroeg ik nog even wat je allemaal gedaan had. Maar toen kwam een heel verhaal eruit hoe fijn je gespeeld had met Sigrid en haar vriendinnetje. Jullie je hadden je verkleed en daarna zijn jullie nog wezen kleuren (waarbij jij je mond onder stiftte met donkergele stift!). "En op school?" vroeg ik. Toen vertelde je dat mama op school kwam met de fotocamera en op het woord 'fotograferen' kwam je nog niet.

Eerste Peuterspeelzaaldag

2010-09-01T14:06:00.000-07:00

Vandaag ging je voor het eerst naar de peuterspeelzaal. Gisteravond stopte ik je in bedje en vroeg ik aan je of je naar de peuterspeelzaal ging, dat wilde je wel en je ging heerlijk slapen. Oma logeerde bij ons en aangezien je 's ochtends er naartoe ging ging oma mee deze eerste dag! Trots liep je met je rugzakje om naar Sigrid's school die als eerste begint natuurlijk. Daarna hand in hand naar de peuterspeelzaal. Daar stond Kjell al met zijn mama. Kjell was in ieder geval al helemaal blij dat je nu ook kwam naar zijn peuterspeelzaal en had de dag ervoor al een vreugdedansje gedaan.

Eenmaal binnen ging je meteen naar de legoblokjes-bord aan de muur en speelde je daarmee. Totdat je merkte dat er wel een heleboel kindjes en mensen waren, toen ging je even weer bij mama staan. Je hield je dicht tegen mijn benen aan, we probeerde je nog met Kjell mee te laten gaan naar de poppenhoek maar die wilde ook niet zonder zijn mama erheen gaan. Dus we gingen met zijn vieren. Je zag de glijbaan ernaast staan en ging er meteen op. Helemaal alleen gleed je eraf en daarna liep ik vlug bij je weg, kijken of je jezelf nu zou redden. En dat deed je! Je ging nog twee keer van de glijbaan af en daarna ontdekte je de autohoek. Je speelde daar totdat mama weer weg moest. Kjell kwam ondertussen ook met je meespelen.

Toen mama en oma weggingen gaf je ons vlug een kus en liep toen meteen naar het raam om ons uit te zwaaien. Je zwaaide met twee handjes heel driftig ons uit.

Mama en oma kwamen je ook weer samen ophalen. Er was iemand jarig dus daar werd druk voor gezongen en je kreeg een heel groot kado (kartonnen memorie spel en bekertje gevuld met koekjes) mee. Je keek eerst verwachtingsvol naar een andere dame en daarna zag je een papa in je ooghoeken. En het leek even of je met een van deze mensen zo was meegelopen toen je gelukkig nog je mama herkende en met mij mee wilde gaan. Juf Mariska zei dat het erg goed was gegaan en het net leek of je er al jaren kwam.

Thuis vroeg ik aan je of je lekker gespeeld had met Kjell en op de peuterspeelzaal. Je fluisterde zachtjes dat je met de ambulance gespeeld had. De rest van de dag rustig aan gedaan voor jou. Maar je bent niet meer tussen de middag gaan slapen. Ik heb het sinds vorige week al proberen af te schaffen, je middagslaapje, en dat ging je vaak goed af maar zo nu en dan viel je zomaar in slaap op de grond. Vandaag echter ging het de hele dag goed, terwijl ik toch verwacht had dat je moe zou wezen van de peuterspeelzaal. Scheelde misschien wel dat Sigrid vanaf drie uur tot zes uur weg was op een verjaardagsfeestje en het thuis dus betrekkelijk rustig was.

Amsterdam

2010-05-16T11:35:00.000-07:00

Vandaag gingen we naar Amsterdam. We parkeren altijd in Noord en gaan dan met het bootje over. Dat vond je natuurlijk erg interessant en samen met je grote zus keek je uit over het water. Maar toen de boot ging varen wilde je toch opgetild worden door papa. Het winkelen was wel erg lastig met twee van die meiden met hun eigen willetjes. Jij wilde los lopen (zonder handje dus) en Sigrid wilde juist weer in de wagen zitten. Uiteindelijk kwam het er op neer dat we je veel getild hebben. Papa heeft je het meest gedragen de hele dag. De wagen was helaas ook zwaar om te duwen met je grote zus erin!

We gingen eerst een ijsje halen en dat beviel je natuurlijk erg goed. Toen wilde je dus uit je wagentje en heeft mama je nadrukkelijk proberen uit te leggen dat zonder handje lopen geen doen is in de drukke winkelstraten en met al het verkeer in Amsterdam. Enigszins nukkig gaf je dan toch zonder verder protest je kleine handje in mama's hand. Je hield me stevig vast en zelfs als ik mijn hand even spreidde hield je me nog vast. Mama was trots op je. In de winkels hebben we je wel weer opgetild.

In de Bijenkorf liet papa jullie even spelen op de speelgoed afdeling, daar stond namelijk een plastic huisje. Maar het was natuurlijk een groot drama toen je weer in de wagen werd gezet. Je schopte je laarzen erbij uit! Daarop zijn we maar richting de veerboot weer gaan lopen. Vanaf de Bijenkorf tot aan het station heb je alles zelf gelopen en kwam je zelfs mama nog rennend achterna. Ook na de veerboot ging je weer een eind zelf lopen en mij achterna rennen. Zo leuk om te zien die kleine voetjes die zo gretig rennen en grote stappen nemen.

Op de heenweg was je al in slaap gevallen maar op de terug weg sliep je ook binnen vijf minuten weer in de auto! Zo moe en uitgeput was je van al het lopen en alle indrukken. Maar je hebt erg genoten. Thuis hebben we de dvd Mermadia opgezet die jullie hadden gekregen in de Bijenkorf. En zo hebben we voor de bank ook ons avondeten genuttigd. Toen ik mijn bord op had bracht je voorzichtig naar papa toe. Je kwam vragend weer naar mij toe 'Wil je nog meer?' vroeg je met een peinzend gezichtje en je handjes onder je kinnetje steunend. Ik zei: 'Vraag maar aan papa of er nog vissticks zijn.' 'Vissticks?' vroeg je, 'oke.' Toen kwam je weer terug 'Vissticks op.' zei je met een zielig kijkend gezichtje ' aardbeien?' vroeg je aan me. 'Aardbeien?' vroeg ik want ik kon me niet herinneren dat we die hadden. 'Neehee he, geen aardbeien,' zei je toen lachend alsof je een grap had gemaakt. 'Aardappelen, bedoel je?' vroeg ik, 'ja geef me maar wat aardappelen dan.' En weg ging je weer om het aan papa te vertellen. Trots kwam je weer terug met een vol bord voor mama. Ons kleine serveerstertje!

Al Twee Jaar!

2010-04-23T10:52:00.000-07:00

Hallo mijn kleine meid,

Je bent deze maand al twee jaar oud geworden! We hebben het natuurlijk weer gevierd met een klein feestje met familie en wat vrienden. Er was eten, drie taarten en natuurlijk kadootjes! Van tante Bianca en ome Edwin kreeg je ook nog een bos helium ballonnen die je erg mooi vond. Het theeserviesje wat je ook van hen kreeg viel meteen in de smaak en je gaf de visite allemaal een kopje eigen gezette thee. Vooral de opa's waren favoriet om veel thee aan te geven!

Van ons kreeg je een fietsje die we nog zelf in elkaar moesten zetten en dat duurde wel heel erg lang natuurlijk. Je keek op het eind toch wat beteuterd dat je er nu nog steeds niet op mocht. Eenmaal zo ver straalde je van trots dat je op je eigen fietsje zat! Sigrid mocht er absoluut niet bij in de buurt komen 'Mijn fiets!' zei je dan boos. Inmiddels mag Sigrid er wel op van je en ga jij op het loopfietsje wat toch nog net wat handzamer voor je is - je komt nog niet goed bij de trappers van je eigen fietsje. Maar je vind het wel leuk om voortgeduwd te worden en gelukkig wilt Sigrid dat soms ook voor je doen (en papa of mama natuurlijk ook!).

Als allergrootste verjaardagskado heb je, samen met Sigrid, een tuinhuisje gekregen! Ook deze moest nog in elkaar gezet worden en daar zijn we nu al twee weekenden druk mee bezig. Toen alleen nog de vlonder er stond vond je het al fantastisch. Dat het 1 meter hoog is en toen nog zonder hek vond je helemaal niet eng. Ook het trapje - die meer een ladder lijkt - ging je prima op. Inmiddels heeft papa het hele huisje in elkaar gezet en is mama bezig met het schilderen. Sigrid wacht vol ongeduld tot het af is!

Je zegt al zoveel dingetjes en al hele zinnetjes. De meeste mensen reageren toch verbaasd op je goede uitspraken al en sommige geloofde eerder niet dat je nog twee moest worden! De dingen die je al goed zegt (qua gebruik bedoel ik, dus ook in de juiste context):
Het lukt zo niet
Pijn, deze ook! (waarbij je eerst de wijsvinger gaf en daarna je middelvinger)
Nee hoor
Jawel, ja toch wel
Kijk is mama
Inderdaad
Dat is bryndis.., mij (toen je een fotootje zag van jezelf)
Ik kant het wel!
Ik ook!

Er zullen vast nog wel meer zinnetjes zijn maar deze vind ik zo grappig. Mijn kleine taalwondertje!

Woordjes

2010-01-23T04:25:00.000-08:00

Op 25 november kon je dit allemaal al zeggen:
barlepop
drinkeh
houvanjuh
optilleh
papa oto
dag dag /doeg
doei
dorrie (verdorrie)
Ophouwe
om
op
opuh
tannenpoesjen
tasjeh
ruhgtasje om
gooihe
nou
hoppaartjuh (zo denk ze dat paard ook echt heet)
danseh
poesjeh!
lamp
bladehe (bladeren)
luier schonen
sjelf
sjalf

Nu zing je al mee met Slaap Kindje, Maneschijn en Hop Paardje. Dan verdraai je wel wat dingen of laat je grote dingen weg maar toch is het goed herkenbaar.
'Saap kindje, lopeh sjaap!' is de hele versie van jou.
'Maneschijn, klommeh, klommeh, raatetnie! raatenie! visch, visch, visch, zo doe tannepoot die tannepoetser isch, dikke tante TEE!' en met een beetje hulp komen we dan nog toe aan het eind van het liedje.
Over Hop Paardje hoorde ik je opeens 'boerderij' zeggen, ik moest even denken voordat ik het linkte aan een 'boerenpaard.'

Zoals je begrijpt zeg je nu al dus veel meer dingen dan sinds november. Je hebt al hele zinnen en de vriendinnetjes van Sigrid weet je vaak ook al bij naam. Vooral Nairobi is favoriet die je 'Robie' noemt. Dat vervolgens de andere meisjes geen Nairobi heten is nog wel soms verwarrend voor je.

Muren Kladderen

2010-01-23T04:18:00.000-08:00

We hebben een nieuwe bank. Geen bank voor in de woonkamer voor aan de eettafel. Een zweedse 'klep'bank zal maar zeggen, alleen dan zonder klep maar met deksel en lade. In ieder geval vind je het geweldig. We hebben hem sinds woensdag en je bent er haast niet meer vanaf te slaan sinds dien. Je moet 's avonds nog wel in je eigen stoeltje eten maar de rest van de dag zit je het liefst op die bank.

Vanochtend was je lekker met je grote zus aan het tekenen op de bank. Die bank kom je niet zelf op en af maar via de tafel heb je wel een weggetje gevonden. Maar omdat die weg wel wat langer kost dan het gewoon aan mama te vragen dacht ik dat het veilig was om je op de bank te laten samen met je zus. Dus ik ging even naar de wc toe.

Toen ik terug kwam was je er natuurlijk wel vanaf gegaan - evenals je zus. Alleen had jij een mooi blauw wasco krijtje in je handen en was je op de mooie witte muren aan het tekenen. Zonder een woord pakte ik het gauw af en moest jij enorm hard huilen en klom je vlug de bank weer op via de stoel en tafel. Veilig toevluchtsoord.

Gelukkig was papa net de deur al uit gegaan. Met een wollen rokje en wat dreft heb ik alle krijt van de muur af kunnen krijgen en zie je niks meer. Goed dat er internet bestaat anders was ik er nooit opgekomen dat wol de krijt van de muur af zou krijgen. Ik heb jou daarna maar in bed gestopt.

Lopen

2009-07-27T04:01:00.000-07:00

Hallo mijn kleine lieve schat. Wat is het alweer lang geleden dat ik iets heb geschreven hier! Ik hoop dat je het niet al te erg vind later. We houden hier niet minder van je hoor. Alhoewel je af en toe al een echt kreng kan zijn. Dan staat je grote zus eventjes bij mama 'aandacht vragen' (letterlijk) dan begin je al half huilend naar me toe te lopen en duw of sla je Sigrid weg. Zo van: dat is mijn mama! Ik hoor op haar schoot hoor!

Het grote corrigeren is dus al begonnen. Je sloeg er ook al aardig op los en het 'in de hoek' zitten of staan lijkt nu al zijn vruchten af te werpen. Je loopt ook al de hele wereld rond en vind het prachtig! Begin deze maand begon je eindelijk met stappen te zetten door de hele kamer heen. Nu kruip je amper nog. Je gaat ook zonder problemen 's middags in je bedje slapen. Je begrijpt al heel erg veel als ik 'luieren verschonen', 'naar bed' of gewoon 'naar boven' roep dan sta jij al ongeduldig bij de deur te wachten.

Papa uitzwaaien snap je ook al en eten en drinken natuurlijk ook. Je kan ook al heel goed nee schudden en een enkele keer knik je ook ja. Nee kan je ook zeggen net zoals 'Babbel' (de poes Babbels) en 'oela' (de kat Zula). Je probeerd ook al 'miauw' te zeggen en van de week leek je opeens 'diedie' te zeggen voor Sigrid. Ik ben benieuwd hoe snel je meer gaat praten nu.

Nog Meer Kusjes

2009-06-27T05:32:00.000-07:00

Soms kom je zomaar ineens bij me staan en begin je me te aaien over mijn hoofd "ai" zeg je dan en dan geef je spontaan een kusje erachteraan. Ook Sigrid wil je spontaan vaak een kusje geven, die dit niet altijd wilt hebben overigens. Voor het slapen gaan is ons ritueeltje ook om eerst papa en Sigrid een kusje te geven maar dan zegt Sigrid: "ik kan ook zonder kusje slapen hoor." Waarna je heel veel luchtkusjes aan haar geeft wat mama dan weer zo zielig vind dat je toch een echte kus geeft aan Sigrid ook al wilt ze het niet.

Daarna krijg je je borstvoeding nog eventjes en leg ik je in bedje. Soms vraag ik om een kusje vlak voor ik je in bedje leg een andere keer leg ik je neer en vraag ik nog een kusje van waarna je je duimpje uit je mond haalt en mijn een kus geeft. Daarna draai je je vlug om en gaat slapen. Mama gaat maar weg dan.

Op het consultatiebureau gingen we dit keer met zijn vieren want voor Sigrid stond er ook de laatste afspraak gepland. Jullie moesten allebei een prik krijgen, Sigrid een en jij twee. We lieten Sigrid maar eerst een prikje krijgen en toen je hoorde dat ze huilde kwam je meteen naar haar toe. Daarna jij nog twee prikjes waarna je ook moest huilen, zo zielig. Ga je eerst troosten om vervolgens zelf geprikt te worden. Gelukkig begreep je het nog niet zo. Sigrid heeft nog lang na gehuilt en zelfs thuis was ze nog erg zielig. Jij was het al snel vergeten.

We zijn daarna als troost voor Sigrid naar het sprookjesbos gegaan. Ook jij genoot zichtbaar van alle poppen en huisjes. Erg leuk.

Vakantie Miami

2009-06-27T05:24:00.001-07:00

Ik post hier veelste weinig. We zijn alweer op vakantie geweest in Miami waar je erg genoten hebt van het zwembad en het mooie weer. De vliegreis ging verassend goed met jou. We hadden een extra stoel en voor het gangpad had ik een tas neergezet zodat je een beetje op de grond kon kruipen en spelen met je speeltjes. Dit vond je natuurlijk een veelste kleine ruimte maar het ging aardig. De terugreis ging veel beter want we vlogen 's nachts en je hebt de hele reis geslapen in mama's armen. Mama ging maar filmpjes kijken en probeerde zo min mogelijk te bewegen om jou niet wakker te maken.

Samen met Sigrid heb je ook zo leuk gespeelt in het appartement in Miami. Oma had voor jou een autootje gehuurd waar je heel wat keertjes opgezeten hebt, Sigrid overigens ook dus er was weleens wat strijd wie er nu op het autootje mocht rijden. Maar over het algemeen ging het erg goed. Je sliep ook prima in je eigen bedje en vond het geen probleem dat je opeens in een andere omgeving was.

De hele vakantie heeft papa je gedragen in de babybjorn en zat je prinsheerlijk te kijken naar alles en iedereen om je heen. Sigrid zat in de buggy, die helaas kapot ging in de Everglades waarna we een nieuwe Amerikaanse buggy/wandelwagen hebben gekocht die we ook nog even moesten meenemen naar Nederland. Wat een lange vertraging gaf toen we op onze bagage aan het wachten waren want het meegeleverde autostoeltje moest ook perse mee van papa. Maar dan hebben we nu tenminste twee autostoeltjes voor twee auto's en 1 kind.

Bij de paspoortcontrole gingen mama en Sigrid eerst en vroeg de dame nors waar de vader was... Mama was even verbouwereerd door deze vraag en papa kwam vanzelf al achter me staan en zei dat hij de papa was. Hij zei later dat ze het waarschijnlijk vroeg omdat we niet dezelfde achternaam hadden maar mama was er behoorlijk chagerijnig van - zeker na de lange vliegreis.

Feest!

2009-04-12T02:43:00.000-07:00

Gisteren hebben we je dan je eerste verjaardag gevierd met alle familie en vrienden. We hadden expliciet om geen kadootjes gevraagd, niet omdat we die je niet gunnen maar je speelt al zo lekker met Sigrid's (baby)speelgoed dat we eigenlijk al voldoende daarvan hebben. Toch bracht iedereen een lief kado mee. Je hebt mooie kleertjes gekregen, een muziekdoosje, een maatlaat voor aan de muur, knuffelspeelgoed, een spaarpotje met echte centjes erin, voorleesboekjes met liedjes cd en dan hadden we nog een eetstoel gevraagd aan oma en een mooie knuffelpop aan tante Bianca.

We hadden drie taarten gebakken, chocolade, kokosbramen en worteltaart. Het avondeten bestond uit twee salades (waarvan eentje volledig gemaakt is door Inge en Bianca, waarvoor dank!), een ham, paasgehaktbrood en zalmceviche. Ik hoop dat alles gesmaakt heeft want mama heeft er helemaal niks van geproefd. Veel te druk met bereiden, jou vasthouden en nog een klein beetje met de visite proberen te praten. Ondanks de drukte was het wel erg gezellig. We hadden geluk met het weer en het bleef de hele avond droog! Iedereen heeft lekker buiten gezeten en gegeten.

Sigrid heeft ook lekker gespeelt en sloofde zich erg uit voor de jongens, Deimos en Mihos van Marco en Inge. Wat ook een paar tranen opleverde door iets te ruw spelen toen Sigrid met een bezem begon te slaan. Maar het ging grotendeels heel goed. Jij vond de drukte eerst overweldigend maar later speelde je nog wel even met een nieuwe puzzel van je zus. Daarna viel je zomaar in slaap in mijn armen, moe van alle indrukken en visite. Toen de laatste visite wegging werd je weer wakker en hebben we je nog even een fruithapje gegeven maar daarna je weer in bed gelegd te slapen. Je sliep meteen!

Hoera, 1 jaar!

2009-04-09T11:24:00.000-07:00

Hiep, Hiep, Hoera Bryndís is 1 jaar!

We hebben een lekker rustig dagje ervan gemaakt met géén visite. De visite komt lekker zaterdag pas. Vanochtend lekker bij ons in bed gekropen samen met grote zus Sigrid. Je vond het erg leuk dat we voor je gingen zingen maar je kadootje stond al klaar op de grond en daar wilde je toch ook snel eens naar kijken van dichterbij. Het was niet ingepakt dus de witte poppenwagen lonkte al naar jou en je zus!

Beneden deed je er meteen een paar stapjes achter waar je erg om moest lachen. Lekker ontbeten, papa daarna even weg om een nieuw tafeltje voor jou en (nu nog voornamelijk voor) Sigrid te halen en toen gingen we door om de boodschappen voor zaterdag in te slaan. We gingen natuurlijk met de hele familie op stap. Jij in de draagzak bij papa en Sigrid in de winkelwagen. Na de boodschappen nog vier lekkere gebakjes gehaald bij de bakker.

Een schelpengebakje voor jou, voor Sigrid een paas-gebakje (met een kippepoppetje), voor papa een gebakje van marsepein en voor mama natuurlijk een tompoes! Thuis kon Sigrid niet wachten op de gebakjes maar we gingen toch maar eerst weer lunchen, lekkere broodjes. Daarna wilde papa het tafeltje in elkaar zetten en toen moesten we alweer naar de tandarts en de paspoorten ophalen. En toen eindelijk was het tijd om gebakjes te gaan eten!

Je ging lekker in je stoeltje ervoor zitten en kreeg het gebakje voor je neus. Je wist niet direct de bedoeling ervan dus ging eerst met je vingertjes in de slagroom graaien, toen met je mondje richting op het tafelblad van je stoeltje en toen weer met je vingers in de slagroom. Je zus hielp je even door een aardbei te willen stelen die we vervolgens even hebben weggestuurd. Het was natuurlijk jou gebakje. De aardbei vond je helaas niet lekker dus die kreeg je zus alsnog maar de rest ging erin als koek! Letterlijk dan.

Je gezicht zat helemaal onder op het eind en de stoel ook. Je graaide eerst alle slagroom eruit en toen de vruchtjes en toen nog meer slagroom totdat het schelpje overbleef. Nadat die door midden gebroken was at je die ook smakelijk op. Daarna hebben we je maar direct in bad gedaan samen met je zus. Het avond eten viel wat later hierdoor allemaal. Je slaapt nu heerlijk tevreden in je bedje. Was een gezellig dagje zo. Sigrid en mama waren wel een beetje verdrietig dat de dag eigenlijk alweer ten einde was. Onze kleine meid alweer 1 jaar en geen jarige 1 jarige niet meer maar een gewone 1 jarige meid! Geen baby maar een dreumes.

Maar wel een meisje dat nog graag knuffelt, kusjes al geeft en dag zwaait. Toch ook weer wat waard.

Pienter en Handjes Klappen

2009-04-03T14:31:00.000-07:00

Woensdag ging je zomaar uit jezelf ineens klappen met je handjes. Wat een lol had je er zelf ook in dit zomaar te kunnen. Dit deed je heel toepasselijk toen je van je grote zus wat te eten kreeg buiten in de tuin. Want het was deze week weer heerlijk weer om buiten te zijn! Dinsdag hebben we de hele middag bij oma in de tuin gezeten en proefde je gretig ieder steentje even in je mond. Je wist heel goed dat dit niet mocht maar niets is leuker dan dingen doen die niet mogen natuurlijk.

Je lacht natuurlijk gretig dan en ook als je ergens naar toe kruipt kijk je al vaak achterom, kijkend of iemand je pakken zal. Toen je naar mama kroop en papa je al een paar keer opgetild had keek je weer guitig achterom naar papa. En toen had je opeens een pienter idee en draaide je je om! Daar ging je achteruit kruipend naar mama toe en hard lachen natuurlijk met je spleetoogjes. Papa en mama waren aangenaam verrast door deze slimmigheid.

Minder is dat je nu je avondeten al een paar keer weigerd. Een fruithapje gaat er veel beter in. Broodkorstje van mama willen er ook niet allemaal in, van papa wel.

Kusjes en Lopen

2009-03-16T15:41:00.000-07:00

Je pakt mijn hoofd met twee kleine handjes stevig vast bij mijn wangen en doet je mond wagenwijd open en plant die om, op, mijn mond. En zo blijven we best een tijdje met onze gezichten tegen elkaar aan. Daarna doen we het nog keer. En later geef je me zelfs een soort van zuigzoen door mijn onderlip naar binnen te zuigen. Lastig hoor hoe je nu precies kusjes moet geven. Mama doet het wel iedere keer voor met luide smaksmak geluiden maar begrijpen wat ze nu bedoeld is toch knap lastig.

Het Hiep Hiep Hoera snappen we al veel beter. Dan moeten de handjes in de lucht en zonodig ook je hele hoofdje naar achteren om papa op zijn kop te zien staan.

Achteruit kruipen doen we ook al. Maar belangrijker nog we vinden het nu ook heel erg leuk om te gaan lopen! Vorige week maandag probeerde mama je eens met twee handjes vast te pakken en je een stukje te laten lopen in de kamer van Sigrid (het was bedtijd) en zowaar stapte je vooruit. Heel veel plezier heb je ervan. Je loopt het hele huis door en word kwaad en verdrietig als mama niet door wilt lopen. Wat ben je al een grote meid aan het worden als je zo trots loopt aan mijn handen!

Je duimt het liefst tegen mama's borst aan met een handje omklemd om een stukje trui.

Mama Blunders

2009-03-05T03:24:00.000-08:00

Vanochtend was ik bezig in de badkamer en jullie alletwee waren ook bij me boven. Opeens riep Sigrid verbaasd uit: "he, Bryndís kan van het trappetje af!" Van het trappetje? "Van de badkamer" zei Sigrid erachteraan, ze bedoelde dus het kleine afstapje naar de gang toe. Ik dacht dat ik het traphekje dicht had gedaan en vroeg dit dus aan Sigrid: "Het traphekje is dicht toch?" toen riep Sigrid verschrikt: "oh nee!!" Dus ik vroeg, hoezo nee? En keek snel naar de trap, maar Sigrid was er al naar toegevlogen en deed snel het hekje dicht. Jij zat er verbaasd al naast te kijken.

Later was ik beneden bezig met de stofzuiger en kwam ik per ongeluk tegen je voorhoofd aan met de slang. Je begon zachtjes een beetje te jammeren en ik gaf je vlug een kusje op je voorhoofd. Toen zag ik een beetje bloed daar. Ik schrok verbaasd en veegde het weg, geen bloed meer. Toen besefte ik dat het van mijn eigen lippen afkomstig was die ik zo pas had stuk gebeten.

Goed Gegroeid!

2009-02-27T03:53:00.000-08:00

Afgelopen woensdag, 25 februari, moesten we weer met je naar het consultatiebureau. Je was gelukkig goed gegroeid, je woog nu 6500 gram en was 68cm lang. Ook was je hoofdomtrek voor de rest goed. Qua lengte en hoofd groeide je sowieso al goed dus daar maakte we ons niet zo druk om.

Sinds een week zit je nu ook zelf vanuit kruiphouding. Je zit dan meestal rechtop met een beetje nog krom (van het kruipen) en een beetje meestal gestrekt, maar soms ook nog krom. Je ziet echt dat je nu goed je evenwicht houd in deze positie.

Nog maar een paar weekjes en je bent alweer 1 jaar oud!

Zwaaien en kusjes

2009-02-19T01:16:00.000-08:00

10 maanden 1 week oud.
Het slapen in je eigen bedje gaat nog steeds super. Je had enkele dagen dat je opeens weer om een uur of drie wakker werd en dan namen we je bij ons in bed. Ik gaf je borstvoeding en ging er dan eigenlijk vanuit dat je weer verder kon gaan slapen tussen ons in. Maar dat was je dus mooi niet van plan! Je vond het veelste te gezellig tussen papa en mama in ook al was het donker. Je ging vrolijk kruipend over het bed van de een naar de ander en zat met je handjes aan onze gezichten. Na de derde avond op rij zei ik dat dit dus niet werkte en we je voortaan maar in je eigen bedje moesten houden, dan maar eventjes laten huilen.

Zogezegd zo gedaan. Ik was van plan om bij je te gaan zitten als je die avond weer wakker werd en dat lukte ook maar je leek van iedere zucht van mij weer wakker te worden. Ik heb je bewust ook geen borstvoeding gegeven en was dus alleen bij je om je gerust te stellen. Uiteindelijk ben ik toch maar weer naar bed gegaan, je huilde nog een kwartiertje omdat ik weg was maar daarna viel je in slaap. De volgende avond sliep je weer helemaal door! En vannacht ook weer tot 8 uur vanochtend.

Sinds een weekje of twee kan je nu ook zwaaien. Wel op jouw manier, je maakt steeds een soort van vuistje van je handje en houd die in de lucht. Je handje gaat dus open - dicht - open - dicht. Je doet het echt als we 'dag dag' zeggen tegen mensen en voornamelijk tegen papa als die weg fietst naar de sportschool in het weekend. Gisterochtend vroeg ik of je een kusje wilde geven aan mama toen we nog in bed lagen saampjes en toen kwam je met een grote open mond naar mijn gezicht toe en hapte je in mijn neus en mijn lippen. Dat is dus jouw manier van een kusje geven.

Gisteren ging je ook weer voor het eerst in het badzitje toen je samen met je zus in bad ging. Dat vond je nu erg leuk! Het aankleden ging ook gemoedelijk en het leek zelfs of je je hoofdje de goede richting op deed om je truitje aan te trekken. Je bent een lieve baby, lekker vrolijk en kruipend. Huilt alleen zodra ik 'nee' roep of ergens anders kwaad om word. Of als mama weg gaat of je bij iemand anders zit - want ja je bent ook nog steeds erg eenkennig.

Weer Constulatiebureau en Slapen

2009-01-29T15:06:00.000-08:00

Woensdag zijn we weer naar het consultatiebureau gegaan om je te meten en wegen. Alweer was je te licht. Het bureau maakt zich nu wel zorgen om je dat je nog steeds te weinig eet en ik zou je meer eten moeten geven. Vorige week echter was je behoorlijk ziek geweest. Het begon zondag dat je niet lekker was en maandag had je hoge koorts. De koorts bleef erg hoog ook met een zetpilletje en na drie dagen zetpilletjes vond papa dat we naar de dokter moesten gaan.

Gelukkig was papa zelf ook thuis donderdag dus kon hij voelen hoe gloeiend je bleef al in de middag. Je was erg duf ook. Papa ging dus met je naar de huisarts en die constateerde een middenoorontsteking. Gelukkig had je nog geen pijn daaraan maar we kregen een anitbioticakuurtje mee. In het weekend ging het al vlug beter met je en de koorts zakte snel. Vrijdag had je nog wel heftige huilbuien en misschien dan toch eventjes last van je oortje?

Je had die hele week dus amper een hap gegeten en wel borstvoeding natuurlijk gekregen. Ik had dan ook niet verwacht dat je nu in ene wel goed op gewicht zou zijn. Hier is een rijtje van hoe de laatste wegingen zijn geweest:
27-08-08 5380
09-10-08 5700
15-12-08 5940
28-01-09 6100

Op een website over borstvoeding vond ik een groeicurve voor borstgevoede babys van het World Health Organisation. Daar wijk je ook iets vanaf maar een stuk minder dan van de groeicurve van het consultatiebureau. Toch, je eet nu weer heerlijk al krijg ik er 's avonds geen heel potje bij je in. Maar kan je toch moeilijk dwingen?

Je kruipt bovendien ook veel wat ook een verklaring voor het eerdere gewichtsafname (ten opzichte van je lengtegroei). Maar al met al staat mij meer bij dat je ook naar de ontwikkeling van je kind moet kijken en je bent actief. Je hoofdomtrek groeit wel goed dus ik zie nog geen rede tot onrust. Al heeft het me wel bezig gehouden zoals je kunt merken. Sigrid woog trouwens 6550 gram met negen en een halve maand. Niet gek veel meer dan jij dus. Al blijft Sigrid net op de groene lijn van de WHO groeicurve.

We zien volgende maand wel weer wanneer je je prikje moet krijgen op het bureau. Ze vroegen daar nog wel terloops of ik werkte en of mijn partner dan wel normaal werk had. Het voelde erg aanvallend en papa vond het een erg doorzichtige manier om te kijken wat voor milieu wij kwamen en een eventuele verklaring te geven voor je lage gewicht.

Effin, het gaat inmiddels dus weer helemaal goed met je. Je slaapt sinds kort ook in je eigen bedje. Papa maakte een opmerking dat we daar misschien eens mee moesten beginnen en direct die avond bracht ik het dan maar in praktijk. Je accepteerde meteen dat ik je in je slaapzakje in je bedje legde. Ging duimen terwijl ik naast je bed plaatsnam en viel na enige protest zo in slaap. Veel makkelijker dan hoe dit bij Sigrid verliep! Sigrid wilde een hele tijd onze hand vasthouden als ze in slaap viel, maar jij wilt liever met rust worden gelaten.

Het is nu al enkele weken dat je zo in je eigen bed slaapt ik denk van begin januari. Toen je ziek was heb ik het ook gewoon volgehouden en ging het uitstekend eigenlijk. Nu je weer beter bent gaat het alleen maar makkelijker, duimpje in je mond en je ligt me tevreden aan te staren in het donker waarna je vrijvlug op je ruggetje in slaap viel. Daarvoor lag je altijd wat te kronkelen en met 1 hand mijn mouw te zoeken door de spijlen van je bedje die je dan even vastgreep of aanraakte ter geruststelling maar vervolgens weer los liet.

Vannacht sliep je ook door voor het eerst tot zes uur. Toen haalde papa je op en legde je bij me aan en toen ging zijn wekker al. We hebben nog samen in bed gelegen tot acht uur toen je zus wakker werd. Die was vandaag helaas aan de diarree. Hopelijk morgen beter!

Oud en Nieuw

2009-01-03T13:54:00.000-08:00

Met oud en nieuw zijn we naar Scheveningen gegaan naar het appartement. Van daar uit hadden we een mooi uitzicht op het vuurwerk. Papa en mama gingen eerst nog even een film kijken (As it is in heaven) en daarna was het al zowat twaalf uur. Jij was al wakker en papa maakte Sigrid wakker. Dus twaalf uur zijn we met zijn vieren ingegaan. Je vond het vuurwerk erg interessant en volgde het met grote ogen.

De volgende dag gingen we naar het aquarium en daar keek je weer met grote ogen naar de vissen. Helaas waren papa en mama vergeten om een draagzak oid mee te nemen dus we droegen je op de hand om en om, meer papa dan mama.

Staan!

2009-01-03T13:45:00.000-08:00

Maandag op 22 december stond je opeens omhoog, helemaal trots glimlachend en lachend naar mij. Ik zat gehurkt op de grond en je trok jezelf omhoog met je handjes stevig mijn rok vasthoudend. Nadien deed je dit een paar keer meer en nu sta je constant als je de kans krijgt om mij vast te houden - meestal ergens aan mijn benen als ik op de grond zit. Ook sta je bij de kinder eetstoel, dan houd je je vast aan het laagste plateau.

Aan de salontafel heb je nu een enkele keer gestaan maar daar doe je nog wat angstig over. Als de la openstaat is er echter niks meer veilig voor je grijpgrage handjes. Je valt helaas ook nog weleens op je bolletje, meestal als je aan het kruipen bent. Als je staat begin je meestal een beetje te jammeren als je weer naar beneden wilt of je weet uit jezelf wel voorzichtig je te laten vallen op je handjes. Maar vaak ook pakt mama of papa je onder je okseltjes weer vast.

Naast het staan brabbel je nog lekker in je eigen taaltje. Er komt vooral veel adadada uit en soms papapa apapapa en alleen als je huilt, jammert, horen we een amamama. Zitten gaat nog niet, vandaag heb ik je wel even in kinderstoel gezet om je hapje te eten, maar je vond de stoel veel interessanter dan het eten. En werd na een tijdje rechtop zitten wel moe. Papa heeft je daarna weer eten gegeven in je wipstoeltje.

Consultatiebureau 8 maand

2008-12-15T12:20:00.000-08:00

Nou kruipen kan je al, het hele huis door. Je was vorig weekend en dit weekend alleen een beetje ziek en daardoor niet weg te slaan bij mij. Mama was ook ziek geworden helaas en Sigrid zat ook te snotteren. De enige niet zieke was dus papa. Tegen beter weten in gingen we zaterdag toch wandelen in het bos en Sigrid moest de hele tijd huilen. Jij zat echter prinsheerlijk bij papa in de draagzak. Als troost gingen we pannekoeken eten.

Vandaag moesten we naar het consultatiebureau dus. Eigenlijk stond die afspraak al twee weken geleden maar toen belde zij af en stond hij voor vorige week, maar toen was mama ziek. Nu kwamen we daar aan en bleek de afspraak voor 15 januari gemaakt te zijn, wat veel te laat was. Dus we mochten alsnog nu komen gelukkig want ik was er immers net met twee kinderen.

Je werd te licht bevonden en te klein gemeten. Of je ziek was geweest? Daar kon het aan liggen dat je opeens wat minder gegroeit was. Maar proberen je meer eten te geven en eventueel je groentehap te vermengen met de vruchtenhap... waar mama niet zo'n voorstander van is dus dat doen we maar niet. Maar meer voeding aanbieden zal ik wel proberen. Alhoewel je een gezond, vrolijk, goedlachs en actief hummeltje bent en mama en papa niets verkeerds zien in jouw groei. We zullen zien of je met meer caloriën sneller of meer groeit.

De arts dacht dat je al steeds verzadigd raakte van de vele borstvoeding die je nog steeds krijgt. Dat zal misschien zo, maar om daarvan minder te gaan groeien lijkt me weer stug.

Van het weekend had je nog hoge koorts maar vandaag ben je weer lekker vrolijk. Hopelijk blijven de virussen nu weer even weg?

Tijger

2008-11-15T14:26:00.000-08:00

Je probeert nu echt te kruipen op je knietjes en handjes. Maar vaak val je na twee hand-knie-stappen alweer op je buikje en ga je over op je snellere handjes, tijgerend. Je grote zus pakt regelmatig speelgoed van je - wat soms ook eigenlijk van haar is en het 'samen delen' is toch een lastig begrip als peuterpuber! Maar ze reikt je ook veel speelgoed aan. Recht onder je neus - letterlijk - zodat je met je kin erin valt en je geen stap - kruip - verder hoeft te doen.

Mama's laat-haar-toch-zelf-er-naartoe-kruipen zinnetje wilt Sigrid maar niet in haar oren prenten en het is natuurlijk overduidelijk veel liever en behulpzamer om dat niet-lopende maar kruipende, en daarmee in haar ogen behoorlijk hulpeloze wezentje, een handje te helpen. Die strenge moeder ook van ons! Als mama even niet kijkt en jij pakt toch iets wat in grote zus haar ogen niet ontgaan is dan pakt ze het van je af en rent ze naar mama toe: 'Bryndís pakte dit!' 'Ja, dat mag ze hebben,' moet ik dan zeggen voordat Sigrid het weer rennend naar je toe brengt.

Je was vandaag een beetje verkouden en je rode oogjes vond mama maar al te zielig. Zelf had je er veel minder last. Behalve dan dat je je niet op de grond liet zetten en je alleen tijgerde als mama ook op de grond zat. Nu is dat niet zo heel raar, want een mama's kindje ben je al overduidelijk maar nu was je toch net wat hangeriger dan normaal. Vanavond sliep je ook niet meteen in je wagentje en je keek ons triomfantelijk lachend aan toen je je had omgedraaid op je buikje en je zowat met je armpjes uit de wagen kwam!

Je kroop vandaag ook al een paar keer over papa's benen heen die een kennelijk slechts een kleine obstakel vormde voor naar daar waar het leuke speelgoed lag. Helaas bestond dat speelgoed uit kartonnen dominosteentjes en moesten we dat weer afpakken van je toen je dat met twee tegelijk in je mondje stopte. Een heel luid protest was te horen daarna, echt huilen, wat een onrecht ook! Na zoveel tijger-moeite pakken we het weer af. pfff.

Gedanst

2008-11-06T14:51:00.000-08:00

Vandaag waren we de hele dag thuis samen met Sigrid. We hebben met zijn drieen gedanst en jij moest zo lachen. Genieten! Sigrid hield je handjes vast terwijl ze rond mama rende en sprong. Ik hield je dus vast en swiepte je een beetje op en neer en natuurlijk ging ik mee met Sigrid telkens in een rondje draaien.

Je hebt ook lekker veel gekropen en probeerd telkens echt te kruipen op je knietjes. Ook gaan je beentjes gestrekt en lijkt het er vaak op alsof je wilt gaan staan. In de box vind je eigenlijk maar niks en op de vloer wil je ook alleen maar als mama er bij zit trouwens maar het is wel sneller goed. Als er maar ook leuke speeltjes zijn om in je mond te stoppen.

Papier heeft een enorme aantrekkingskracht op je en op de een of andere manier lijk je het altijd te vinden, zelfs onder je bed. Maar dat krijg je met dat kruipen natuurlijk. Je bent erg vrolijk nog steeds en ook nog steeds eenkennig. Maar zo lief.

6 maanden en 2 weken

2008-10-23T05:32:00.000-07:00

Ja, sinds gisteren tijger je dan vooruit. Tuurlijk deed je daarvoor wel pogingen en ging je in de rondte draaien maar nu trek je het rechterbeentje helemaal op en de ander houd je gestrekt en dan ga je met je handjes vooruit. Mama is zo trots op je! Alleen word het nu wel meteen duidelijk dat je dus overal op af kan gaan en we moeten oppassen voor je grote zus haar speelgoed prulletjes. Dingen die te klein zijn moeten nu dus opgeruimd zijn of ver uit je buurt en goed opletten dat je er niet naartoe gaat!

Je hebt sinds gisteren wat last van je rechteroogje, het is een beetje vuil en helemaal rood rondom maar het oog zelf niet. Het is zielig om te zien maar jijzelf lijkt er weinig last van te hebben. Het is ook het oogje waarvan het ooglid evengoed rood is door een zogenaamd ooievaarsbeetje dus misschien ziet het er ook wel erger uit dan dat het is. Als je huilt word dat oog ook altijd direct erg rood. Zelf vind ik het wel schattig - iets van jou.

Nu je vooruit kan wil je meteen ook minder bij mama zitten (of papa) en is het eten lastig met jou. Want alleen in de woonkamer liggen op de grond wil je natuurlijk ook niet maar in de eetkamer is het nog te koud - we moeten met het raam open koken omdat we nog geen afzuigkap hebben.

Van het weekend waren oma en Bianca jarig en hadden we dus twee feestjes. Eerst bij Bianca waar je lekker op mama's arm hebt geslapen - alleen lekker voor jou, mama's arm begon behoorlijk pijn te doen en vanwege de drukte durfde ik amper te bewegen omdat ik bang was dat je dan niet meer zou gaan slapen. Na je slaapje van toch wel een uur schat ik in, was je lekker vrolijk en kon je naar iedereen lachen.

Bij oma was je wel even wat meer overdonderd door de drukte en moest je erg huilen om al die mensen die je aandacht gaven. Na wat afzondering vond je het wel weer leuk en zat je je weer erg uitsloven met je liefste en breedste glimlachen!

En behalve kus-geluidjes maak je nu vooral bwabwabwa geluiden en aaah. Hele gesprekken kunnen we zo voeren.

Bijna Half Jaar

2008-10-06T14:31:00.000-07:00

Ah, sinds twee drie weken maak je nu allemaal kus geluidjes. Je doet het ook echt terug en naar mensen toe. Zo schattig. Je lacht ook nog steeds heerlijk. Vooral als mama (vals) gaat zingen. Mama heeft nu al 'zing, zing nachtegaal' van Assepoester en 'shalalala-my-oh-my' van Ariel gezongen. Om beide kon je erg hard lachen. Krijg je ervan als je grote zus daar maar geen genoeg van krijgt om naar te kijken natuurlijk.

Je bent nog steeds erg eenkennig en kan erg hard huilen als je in iemands anders handen zit of ligt dan van mama of papa. Liefst heb je nog steeds mama maar papa kan toch ook op veel gelach rekenen. En zolang je dus in vertrouwde handen bent lach je getuig naar andere mensen. Dat is dan wel weer lief.

Je grote zus is ook je beste vriendinnetje en klimt stiekem in de box als je aan het huilen bent waarna je abrupt stil bent. Toch een grote troots. Sinds kort leg ik je nu ook vaak eventjes op de vloer te spelen met blokken of dergelijke en Sigrid vind het maar wat leuk om er dan naast, bij of mee te spelen.

Je strekt je armpjes ook zodat je met je hele bovenlichaampje omhoog komt en probeert dan vaak dichterbij een speeltje te komen. Helaas lukt dat je nog niet en door deze beweging raak je alleen maar verder verwijderd: je gaat namelijk achteruit daar je je beentjes nog niet echt mee beweegt of ze weglijden op het hout. Je strekt soms ook een armpje uit naar een speelgoed en laat je dan half op de grond liggen met je andere zij. Het beentje van de zij die naar voren strekt is gebogen en vaak lukt het je met je vingers het speeltje dan vast te grijpen.

Je maakt nu ook vaak prrrt geluiden met je tong tussen je lippen. Grote grijns erbij!

5 maanden en 1 dag

2008-09-10T00:24:00.000-07:00

Ik schrijf hier veel te weinig. Maar 27 augustus waren we weer naar het consultatiebureau gegaan om jou te meten en wegen en ook weer voor de prikjes. Ik had het nu op een woensdag ochtend gepland zodat ik eerst Sigrid naar de psz kon brengen en daarna even mijn handen vrij had om met jou naar het bureau te gaan dus. Dit werkte prima.

Je woog 5380, zo'n 300gr dus aangekomen en was 63cm lang (3cm gegroeid). Op de groeicurve vertoonde je een lichte afwijking naar beneden maar dat was niets abnormaals omdat dit vaker voor schijnt te komen bij borstgevoede kindjes. De prikjes vond je natuurlijk wel weer akelig maar je was nu een stuk sneller te troosten dan de vorige keer. Ook heb je geen koorts of verhoging gekregen zoals de vorige keer.

We zijn nu twee keer naar babymassage gegaan (15 en 29 augustus daartussen door was ik het helaas vergeten). Je vond het erg leuk om zo bezig te zijn met mama. Lekker je beentjes goed ingesmeerd met olie. Je was alleen een stukje ouder dan de andere drie babies en dat merkte we wel doordat je het liefst wilde gaan zitten ipv te blijven liggen op de maat en rustig gemasseerd te worden.

Het was weliswaar leerzaam voor mama maar na de cursus heb ik het helaas nog niet echt thuis gedaan. Misschien moeten we toch maar een tijdstip er echt voor inplannen. Zwemmen doen we ook nog niet met jou, op de een of andere manier lijkt het me niet zo nodig en vraag ik me af of je het nou leuker zal vinden dan gewoon in bad gaan. Maar rond zes maanden moeten we het maar eens gaan proberen misschien.

Voor de rest ben je een erg actief kind. Sinds eergisteren wil je niet meer stil zitten en strek en beweeg je je hele lijfje als je 'rustig' op mama's schoot zit. Je speelt nog steeds lekker in je wippertje en de babygym staat standaard in de box zodat je (soms) lekker kan spelen. Erg handig voor als we aan het eten zijn maar meestal wil je dan juist niet natuurlijk, of in ieder geval niet zo lang.

Je bent echt heel vrolijk ook en lacht meestal naar iedereen. Je vind het leuk als ik met je speel en je in de lucht 'gooi' terwijl ik je uiteraard vasthoud, dan kan ik echt een grote glimlach en zelfs een lach met geluid verwachten. Rammelaars ed zijn nu ook erg handig en favoriet om in je mond te stoppen. Vitamine D krijg je nu iedere ochtend van me op een lepeltje en je kijkt dan zo guitig naar me. Je zit dan op mijn schoot naar voren te kijken maar dan draai je je gezichtje helemaal naar boven om naar me te kijken met twee stralende oogjes en een glimlach om je mond heen. Dat is echt je liefste lach voor mama!

Je gaat nu ook vaak in bad met je grote zus en dan vind je het heerlijk om op je washandje te sabbelen. Op het aankleedkussen draai je je nu iedere keer ook om, ik kan je dus absoluut geen seconde meer alleen laten daar. En ook in je wippertje moet je vastgezet worden.

Van het weekend was je ook samen met papa en Sigrid in bad gegaan. Wat een drukke boel. Maar wel erg gezellig en daarna lekker in een handdoek door mama afgedroogd worden.

Ziek

2008-08-18T13:53:00.001-07:00

Van het weekendje ben je wat grieperig geworden. Zondag had je een verhoging van 39.9 en papa heeft je een zetpilletje gegeven. Toen je tegen de avond nog steeds niet echt verbetering had en nog erg warm aanvoelde heeft papa je er nog eentje gegeven en gelukkig ging het daarna een heel stuk beter. Overdag sliep je veel en 's avonds sliep je gewoon weer door en gelukkig dronk je ook goed.

Sigrid heeft het waarschijnlijk van de peuterspeelzaal meegenomen die vorige week weer was begonnen. Zij werd woensdag opeens verkouden en voelde wat warm volgens oma waar ze logeerde maar de volgende dag en daarop volgende dagen was ze alleen nog maar snotterig. Jij hebt het dus wat harder te pakken maar dat is ook niet gek gezien je nog helemaal geen weerstand hebt, alleen de borstvoeding dan.

Vandaag ging het al stukken beter, nog erg veel geslapen overdag maar alweer meer wakker. Lichte verhoging van 38.5 maar toch al stukken beter. Wel heb je nog even overgegeven 's ochtends maar de rest van de dag niks aan de hand. Papa kwam wat eerder thuis en heeft Sigrid naar de peuterspeelzaal gebracht, dat scheelde wel wat gezeul met een ziek kind.

Gisteren waren er ook vrienden te eten met hun drie jongens en ze vonden je erg schattig en mooi maar buiten dat toch ook erg rustig en lief voor een ziek kindje. Je kon ook nog eventjes lachen naar ze dus dat vonden ze helemaal geweldig. Mama natuurlijk apetrots op mijn stoere meid!

Zaterdag hadden we de verjaardag van Jamie en was er nog niks aan de hand eigenlijk. Maar je was daar ook erg vrolijk en lachte heerlijk naar opa Bert en tante Nancy en tante Bianca en de andere die je even aandacht kwamen geven. Alleen blijf je een eenkennig meisje en zette je het op een brullen toen tante Nancy je oppakte. Pas toen je weer - veilig? - in mama's armen was hield je op met huilen en kwam er een zucht uit je mondje. He he eindelijk bij mama leek je te denken.

Giechellach

2008-08-08T14:41:00.000-07:00

Vandaag met zijn allen naar het sprookjesbos weer gegaan. Sigrid heeft genoten, jij weer bij mama in de draagzak. Het ging helaas flink regen na eerst kleine regenbuien te hebben gehad. Mama had haar regenjas aan en kon het boven je hoofd helemaal sluiten zodat jij niet in de regen zat. Je sliep lekker door totdat ik je in de auto weer moest zetten.

Thuis je weer verschoond natuurlijk en je buikje gekust en geblaast dat leverde een luid gelach op. Je lacht zo breed uit en zo lekker vaak! Je bent echt een heel tevreden kindje, zolang je maar bij je papa of mama zit. Het liefst mama. Je blijft me overal volgen en kijkt maar naar me om en laat dan weer je mooie glimlach zien aan me. Helaas vinden andere mensen je eenkennigheid wat minder leuk en oma klaagt regelmatig erover dat je zo moet huilen als je bij haar op schoot zit.

Op het aankleedkussen liet ik je nog even op je buikje liggen en speelde je met je tuimel-aap. Je duimt trouwens ook, had ik dat al verteld? En als je duim niet in je mond zit probeer je op van alles en nog wat te zuigen wat maar binnen bereik van je handjes komt!

Tegen het avondeten gingen we nog even met zijn drieen naar buiten want Sigrid wilde graag fietsen op haar nieuwe fietsje die ze voor haar verjaardag had gekregen. Het verjaardagsfeest viel je trouwens slecht in de smaak - al die drukte vond je maar niks, ik heb je wel de hele tijd gedragen op een paar keer na dat ik even zelf wilde eten dan.

Maar je bent een heerlijk kind voor de rest. Ik knuffel je graag en je grote zus is ook nog steeds vertederd en trots op je!

Consultatiebureau, 3½ maand

2008-07-24T04:40:00.000-07:00

Gisteren voor de tweede keer naar het consultatiebureau voor de prikjes. Gewogen en gemeten op 5kg en 60cm. Niet zo heel groot en niet zo heel hard gegroeid ook meer. Maar dat mag en is in orde omdat je volledige borstvoeding krijgt. De groeicurve is voor flesgevoede baby's dus jouw groeilijn mag iets afwijken daarvan.

Je moest flink huilen toen je op het kussen van de arts werd gelegd maar werd weer sneller rustiger toen je mijn vingers zag bewegen. De arts luisterde naar je hartje en zei dat je helemaal rustig ervan werd! De prikjes moest je flink huilen en je grote zus stond er trappelend naast - die vond het ook helemaal niet leuk voor je. De arts vond het erg leuk om te zien dat je grote zus zo meelevend was.

Thuis niks aan de hand, lekker geslapen. Later werd een beentje een beetje rood maar gelukkig ging dat tegen de avond weer weg. Wel had je dit keer 's nachts last van koorts. Nu lig je op mijn arm met nog steeds een hoge temperatuur maar het kan inmiddels ook wezen van de warmte buiten.

Je bent een lekker vrolijk kind en kan ontzettend veel praten. Je ligt ook rustig in je wippertje te spelen en je mobiel in je box blijft ook interessant. Je grote zus houd je al goed in de gaten en je zit ook regelmatig op haar schoot tv te kijken.

11 weken 2 dagen

2008-06-27T15:02:00.001-07:00

Het brabbelen houdt niet op, het word iedere dag leuker. Je lacht zo breed uit als je begint te praten. Erg gefascineerd ben je ook door je grote zus die je regelmatig een lekkere natte kus geeft terwijl ze je hoofdje vasthoud. Je volgt haar duidelijk met je grote ogen.

Vandaag mee naar de Ikea in de draagzak bij mama. Dat ging wel goed zolang ik maar bleef lopen. Stilstaan en daarin zitten is duidelijk geen combinatie voor je want dan ga je huilen. De andere tijd sliep je dus lekker. De krampjes zijn duidelijk aan het afnemen en je huilt veel minder.

Gister was ik lekker in bad gegaan terwijl jij in het wippertje naast me zat met een speelding ervoor. Daar heb je lekker een tijdje mee gespeelt en geinteresseerd naar gestaard. Zo leuk om te zien! Naar mijn idee kon Sigrid nog geen minuut in dat ding zitten zonder dat ze het niet meer leuk vond. Maar jij lijkt iets meer tevredener te zijn. We leggen je ook regelmatig in de bos en dan kan je best een tijdje vermaakt worden met je muziekmobiel. Jammer dat we het iedere keer weer moeten opwinden, was eentje op batterijen toch beter geweest. Maar bij Sigrid hebben we het nooit echt gebruikt dus hadden we er ook niet echt ervaring mee.

Het is wel nu zo dat we je soms ook gewoon geen aandacht kunnen geven omdat Sigrid die nu eenmaal ook nodig heeft. Dus laten we je soms eventjes huilen als we gaan eten of bezig zijn met Sigrid - voor het aankleden, uitkleden, verschonen, wc en slapen natuurlijk. En gewoon ook soms spelen en samen eten dus en andere dingen die ik misschien vergeet. Maar ik krijg het toch niet over mijn hart je lang te laten huilen. Dan voelt mijn arm maar zwaar aan. Dat kleine babylijfje tevreden tegen me aan liggend is wel een heerlijk gevoel. Je lieve ronde koppie met een huidje nog zo gaaf. En je melk-tandloze-mondje! Heerlijk. Vooral als je dan opeens een paar kreetjes uitstoot waar je duidelijk nog veel moeite mee hebt. Je ziet je oefenen op de geluidjes uit je keeltje te laten klinken.

Vanochtend had je je rompertje weer onder gepoept en papa verschoonde je op ons bed (aankleedkussen). Meteen weer uitgekleed natuurlijk en toen legde papa je eventjes naakt tegen zich aan (met luier aan, we wilden geen poep nog eens in ons bed krijgen). Dat vond je wel eventjes lekker. Huidhonger zeggen ze dat baby's hebben, jij hebt er geen te kort hier aan. Papa, mama en je grote zus knuffelen je maar al te graag!

Huilen en Lachen

2008-06-15T14:31:00.000-07:00

Je krampjes zijn nog steeds niet over helaas. Spuitluiers kende ik nog niet van Sigrid maar jij maakt het dubbel goed. Hield ik je van de week rechtop tegen mijn schouder aan en voelde ik het allemaal opeens omhoog borrelen, over mijn hand heen! Je had geen rompertje aan, dat had ik dus geweten ook meteen. Andere kant scheelde het meteen een rompertje natuurlijk. Lekker meteen in bad gedaan om daarna vlug naar het consultatie bureau te gaan.

Op het bureau ben je weer gewogen en gemeten. Dit keer woog je 4614gram, 57cm lang en hoofdomtrek 38,5cm. Volgens de verpleegkundige was je wel een klein meisje, maar je grote zus was toch nog een stukkie kleiner dan jij destijds. Dus je bent al een grote meid voor mama. Toch pas je nog wel lief in je babykleertjes al ben ik de boxpakjes langzaam aan het vervangen voor echte kleding.

Je kreeg ook twee prikjes op het bureau, je moest erg hard huilen en haalde amper adem. Gelukkig was je daarna wel snel getroost. Snel naar huis gegaan en daar de borst gegeven. Ik dacht dat je wel wat meer zou slapen maar niets daarvan, gewoon je normale ritme aangehouden en gelukkig ook verder geen bijwerkingen van de prikjes gemerkt. Behalve de gebruikelijke krampjes waardoor je moest huilen.

Sinds een week of twee - of misschien al langer? - begin je nu echt te brabbelen tegen ons. Zo schattig af en toe een kreetje uit je mond te horen waarbij je ook zelf een glimlach tovert op je gezicht. Je geniet er dan duidelijk van om even met ons te 'praten'.

Heijderbos

2008-05-29T07:53:00.001-07:00

Vorige week zijn we er lekker een weekje tussen uit gegaan met zijn viertjes. Een midweekje Center Parc Heijderbos. Inmiddels was ik door bezoekjes aan oma er al achter gekomen dat de auto niet je grootste vriend is helaas. Het laatste half uur in de auto ging dan ook gepaard met veel gehuil. Sigrid sliep juist lekker door nog op die leeftijd dus dit had ik zelf niet zo verwacht. Ik had altijd begrepen dat de meeste baby's lekker rustig juist werden in de auto.

Aangekomen heb ik je maar direct de borst gegeven terwijl papa en Sigrid gingen inchecken. Natuurlijk sliep je ook hier op je eigen matrasje in papa's en mama's bed. We hadden de kinderwagen niet meegenomen dus daar kon je 's middags niet in liggen. Maar we hadden toch al verwacht dat we overdag voornamelijk onderweg zouden zijn en daarvoor hadden we de Baby Björn! We hadden de kinderwagen dus ook niet echt nodig, wat veel scheelde in ruimte in de kofferbak. En voor Sigrid konden we zo nog stiekem de buggy meenemen.

Die avond poepte je jezelf helemaal onder net toen we klaar waren met eten gelukkig. Maar dat werd dus meteen eventjes een bad nemen samen met papa, wat je heerlijk vond. De volgende dag zat je lekker bij papa in de Baby Björn toen we in Cuijk gingen winkelen. De enige winkel die mama de moeite waard vond was Via Canella maar lang hielden we het niet vol met Sigrid's grijpgrage handjes.

De volgende dag wilden mama het eens proberen om jou een hele dag te dragen op de borst. En dat ging prima! We liepen heerlijk samen door Boxmeer en later ook Gennep heen. Ik kreeg helemaal geen last van mijn schouders, zoals ik verwacht had eigenlijk. De laatste dag hadden we meer voor Sigrid ingericht en gingen we naar de Jungle Dome met zijn alles, daar had ik wel wat meer last van jou op mijn borst terwijl ik balanceerde op de touwbrug en de rotsen.

Richting huis de volgende dag gingen we naar Burger's Zoo Arnhem en daarna nog even langs oma waar we hebben gegeten. Heerlijk dagje zo. Helaas terug in de auto moest je de hele weg zowat huilen.

In deze week brak je eerste lachje door.

3 weekjes en 5 dagen

2008-05-05T14:27:00.000-07:00

Sinds oma feestjes had je last van darmkrampjes. Gisteren was het opeens de hele dag door. We gingen naar het sprookjesbos en hadden alleen de kinderwagen mee, achteraf hadden we graag de draagzak ook meegenomen maar ik denk dat het wel goed zo was. Papa heeft lekker gespeelt met Sigrid nu en andersom had het een stuk minder goed gewerkt. Mama's conditie is nog niet optimaal en ik kan jou ook niet in de draagzak rond dragen.

Maar in de kinderwagen huilde je dus erg veel, misschien ook wel omdat we natuurlijk niet echt door liepen terwijl Sigrid in alle huisjes eventjes wilde kijken en in de speeltuin wilde spelen. We hebben je omstebeurt telkens wel eventjes opgepakt zodra we konden en je getroost en weer terug gelegd maar het hielp allemaal niet. Pas in de auto sliep je weer lekker door.

Thuis bleef je echter ook weer huilen tenzij we je oppakte en je tegen onze borst aan hielden, je kalmeerde en je uiteindelijk in slaap viel. Maar je was niet rustig te krijgen als je wel wakker was. Erg zielig en ook erg vermoeiend.

Vannacht was je na de voeding van vier uur ook aan het huilen en viel je uiteindelijk in slaap met je hoofd op mama's arm. 's Ochtends sliep je weer goed en vandaag leek je opeens helemaal nergens meer last van te hebben. Je was lekker helder wakker en vond het weer prettig om in onze armen te liggen terwijl je rustig tegen je praten. Dan kijk je met grote ogen naar ons en trek je af en toe een gezichtje. Maar je blijft dan zo kalm en rustig kijken terwijl we dus tegen je praten of zingen. Zo schattig!

Heel stiekem hoop ik dat je gister een regeldagje had en je darmkrampjes onder andere daardoor veroorzaakt werden. En heel stiekem hoop ik dus dat je weer mijn lieve baby word die je de afgelopen dagen al was! Het is daarbij helemaal niet erg dat je het liefst in onze armen in slaap valt en daarna rustig verder slaapt in je kinderwagen. Daar komen we nog wel uit. Maar echt de hele dag met je zitten in onze armen omdat je ook weer wakker werd in je kinderwagen gisteren zodra we je daarin legde, dat houden we niet vol met nog een kleine, grote aandachtvrager!

Voor de rest doe je het gelukkig heel goed. Mama's borsten waren door gisteren wel van slag af en ik had erg veel last van mijn borsten vandaag. Mijn melkklieren waren erg hard en gevoelig. Papa had ook een zonnesteek opgelopen dus die was vandaag ook behoorlijk uit de running. Al met al rommelige twee dagen daardoor. Morgen gaat papa weer aan het werk voor drie dagen en ik zie er een klein beetje tegenop.

Ergens zie ik er naar uit dat je straks wat meer kan: beetje brabbelen, lachen, reageren en straks alweer kruipen. Andere kant geniet ik zo van dat kleine lijfje van je, die grote hertenoogjes, kleine tuitmondje, je melkmondjesgeur, kromme beentjes en mini voetjes. Kon ik maar altijd drie-weken-moeder zijn, denk ik dan! Ik vind het ergens ook helemaal niet erg dat je zoveel huilt en getroost moet worden. Dat is ook zeker het probleem niet maar met 'grote zus' erbij toch wel behoorlijk lastig.

Toegegeven, zonder 'grote zus' gehad te hebben was ik wel een stuk minder voorbereid geweest op het huilen.

Ritme

2008-04-19T14:09:00.001-07:00

Je lijkt al een aardig ritme te hebben, 's avonds slaap je tot vier uur door, dan word mama nog wakker van pijnlijke borsten waaruit gedronken moet worden. Papa maakt je dan wakker door je te verschonen en daarna aan te leggen. De rest van de dag kom je om de drie uur, een enkele keer iets eerder.

Je was na drie dagen 20 gram onder je geboortegewicht en op woensdag woog je alweer 35oo gram! Erg goed gegroeid, meer dan nodig is voor de eerste week. Sinds deze week ben je ook meer wakker overdag en lijk je echt een beetje gericht te kijken, waar te nemen. Tuurlijk kijk je ook nog erg scheel maar toen ik tegen je praatte leek je echt naar mijn gezicht te zoeken en als ik zachtjes heen en weer beweeg, probeer je me te volgen met je oogjes.

Je houdt ook al je hoofdje rechtop als je tegen onze borst aan ligt. Je favoriete houding. Maar dat gaat natuurlijk nog wel erg wiebelig. Alleen in slaap komen wil je nog niet echt, je valt het liefst aan de borst inslaap.

Kraamweek

2008-04-19T13:48:00.001-07:00

Mama had zich op het ergste voorbereid. Ik vond de kraamweek van Sigrid's bevalling vreselijk. Ik voelde me uitgeput en had vreselijk veel last van mijn hechtingen, toen ingeknipt. Deze kraamweek verliep een stuk beter. Ik had wel heftigere naweeen en ze hielden lang aan, ik heb er paracetamol met coffiene voor geslikt, op advies van papa natuurlijk.

De kraamhulp was erg lief voor jou en Sigrid en ontlaste me op die manier door veel met jullie bezig te zijn. Papa had de week ook vrij genomen en het was lekker dat hij er ook was. Oma die was er de hele woensdag, donderdag tot twaalf uur en vrijdag weer tot vier uur. Zaterdag kwam Maartje langs om 10 uur al! Beetje aan de vroege kant maar het ging net. Papa ging naar de sportschool en om 12 uur ging Maartje weer weg.

Om 1 uur kwamen Marco en Inge, ze hadden hun zonen mee en dat maakte het net wat te druk. Ook daarvoor nog Maartje was eigenlijk bij elkaar genomen geen succes. Jij sliep wel lekker natuurlijk maar voor Sigrid was het veelste druk! En ik had te weinig rust hierdoor wat me erg moe en geirriteerd maakte. De volgende dag was ik ook erg chagerijnig nog er door en ben ik niet uit mijn bed geweest totdat de kraamhulp weer weg was. Ik wilde ook niet eten en drinken maar dat hield ik natuurlijk niet lang vol.

Zondag kwamen nog wel de buren langs maar die heb ik dus niet gezien. Dat er daarna even een tijdje geen visite meer was vond ik dus helemaal niet erg. Maandag ging Sigrid weer naar de peuterspeelzaal wat erg goed ging. Dinsdag was de laatste werkdag van Monique onze kraamhulp, ze zou woensdag afgewisseld worden. Tevens was het ook de laatste vrije dag van papa.

Maar oma zou de hele woensdag hier komen, ze heeft voor ons gekookt en bleef slapen bij Bianca en Edwin. Berna kwam die middag nog langs en 's avonds kwam Bianca bij ons eten. Ze was dinsdag avond ook al eventjes geweest tot vreugde van Sigrid. De kraamhulp voor die ene dag heeft lekker nog de hele badkamer schoongemaakt. Ze deed jou in badje en voor het eerst huilde je niet! De hele week moest je huilen als je in badje ging maar kennelijk vond je het gewoon veelste koud. Deze kraamhulp zei namelijk dat ze het wat warmer had gedaan en vulde het desgewenst aan met koud water als het nog té warm aanvoelde.

Enige was dat deze kraamhulp het heel erg eng vond dat jij bij ons in bed sliep - dat veroorzaakt veel wiegendood en dat zei ze nadrukkelijk, ook legde ze nog eventjes uit dat we geen verwarming 's avonds aan moesten laten in de slaapkamers en vond ze het vreemd dat ik maar 1 borst per keer gaf. Het was een beetje herhaling en onnodig leek me deze dingen nog te zeggen nadat ik al zeven dagen kraamhulp had gehad.

Donderdag bleef oma ook tot aan het avondeten en daarna ging ze weer terug naar huis. Ze heeft Sigrid op woensdag meegenomen naar de Dekamarkt en donderdag naar de stad. Was Sigrid er ook even uit en had ik even de tijd om te slapen.

Vrijdag kwam Laura eventjes langs met een heel lief zelfgemaakt kussentje en hondje als kado. En vandaag kwamen Armand, Ibooica en Shaliny even kijken.

Geboorte

2008-04-19T13:09:00.000-07:00

Dinsdag ochtend kreeg ik de eerste weeen. Van acht tot elf hielden ze gestaag aan. Maar omdat ze nog niet heftig waren en ik ze gemakkelijk weg kon puffen hield ik mijn mond dicht tegenover Marcel en mijn moeder. Sigrid en ik aten gewoon lekker ons broodjes op en de ochtend verliep normaal. Na elf uur waren ze dus weer over.

Rond een uur of twaalf ben ik daarom maar gaan stofzuigen en een beetje opruimen. Sigrid keek mooi tv op haar stoeltje. Daarna zijn we samen in bad gegaan. Ik dacht stiekem wel eventjes dat het misschien de weeen zou opwekken maar er gebeurde niets. Gelukkig ook maar want ik was aan de andere kant natuurlijk bang dat ik Sigrid dan niet meer uit bad kon tillen.

Om drie uur was ik erg moe en wilde ik wat gaan slapen op de bank. Sigrid kwam heel lief bij me liggen en viel vervolgens zelf in slaap met haar gezichtje op mijn buik. Toen kreeg ik natuurlijk wel weeen. Maar ze waren weer niet heftig en Sigrid kon gewoon blijven slapen terwijl ik ze zachtjes weg zuchte. Na twee of drie weeen hield het weer op.

Papa was vroeger thuis, zoals hij gezegd had, om vijf uur en ik kreeg weer wat weeen. Papa vroeg of het wel met me ging toen ik er eentje weg pufte en keek verheugt toen ik hem vertelde dat ik een wee had. Ik zei hem snel dat het misschien niks was nog omdat er nog geen regelmaat in zat. Ook had ik nog gewoon trek om wat te eten, iets wat ik totaal niet herkende van Sigrid's bevalling, toen had ik de hele ochtend geen hap door mijn keel gekregen.

Na het avondeten zei ik wel tegen papa dat hij niet mocht gaan sporten, ik had hem hard nodig om de rugweeen op te vangen. Sigrid kwam bezorgd telkens naar me toe en probeerde ook te helpen door mijn rug te masseren. Papa bracht Sigrid naar bedje toe en de weeen waren weer iets gezakt. Ik ging gewoon op internet nog en probeerde de weeen op de bank op te vangen, ze zwakte ook weer af en ik dacht eigenlijk dat het misschien over zou gaan en het de volgende dag pas weer door zou zetten. Er zat ruim 15 minuten nog tussen de weeen en ze duurde nog geen 45 seconden.

Om half elf ging ik van internet af en kreeg ik weer iets heftigere weeen. Papa wou nu toch de verloskundige bellen voor de zekerheid. Ik vond het oke maar zei hem dat het misschien nog wel eventjes kon duren, de weeen waren nu regelmatig en kwamen wel wat vaker dan om de 15 minuten maar duurde telkens nog steeds niet langer dan 45 seconden. Dus om elf uur de verloskundige gebeld en die zou toch even komen kijken voor de zekerheid.

Daarna werden de weeen al snel heftiger, papa moest de hele tijd in mijn rug drukken. Ik voelde opeens aandrang om te poepen en liep moeizaam naar de wc. Papa vroeg nog bezorgd of ik wel zeker wist dat ik moest poepen en ik geen persdrang had. Maar ik wist het wel vrij zeker. Nadat ik gepoept en geplast had bleef ik bij de wc de weeen opvangen, was lekker verkoelend. Ik dacht dat ik al persweeen kreeg en vroeg waar de verloskundige bleef.

De verloskundige belde om kwart voor twaalf en vroeg of het in orde was als er een stagaire mee kwam. Marcel vroeg om bevestiging van mij en ik snauwde alleen maar 'kom nou maar!' Ik hield het echt niet lang meer. Toen ze kwamen moesten we nog naar boven toe, dat ging, maar daarna de stap naar het bed leek opeens veel groter. Ik had echt persdrang nu en ik ving twee weeen op aan de stoel in de kamer, papa ondertussen toesnauwend dat hij in mijn rug moest blijven duwen. De tweede perswee persde ik toch mee, ik kon het niet meer laten. Ik verloor het vruchtwater en voelde je hoofdje al komen. Daarna toch maar heel snel in het bed gegaan. De verloskundige zei direct al dat ze het al zag en dat ik mocht gaan persen.

0:35 Na zeven minuten persen was je geboren! Ik voelde wel dat ik uitscheurde aan verschillende kanten. Je werd meteen op mijn borst gelegd, je leek precies op je grote zus alleen je zusje was anders. Ik vroeg of je wel een meisje was en ze haalde even de navelstreng weg om zicht te geven op je geslacht. Een meisje dus. Ik vond het raar dat de placenta er niet meteen uitkwam en vroeg bezorgd wanneer die er uit ging dan, bij Sigrid had ik daar een prikje voor gekregen in mijn been waardoor de placenta er direct uitkwam.

Uiteindelijk volgde de placenta en konden ze me gaan hechten, ik heb het toen echt uitgeschreeuwd. Er werden vier hechtingen gezet. Jij werd gewogen en gecheckt, je kreeg een apgascore 10 direct, je reflexen waren goed en je woog 3360 gram. Aangekleed werd je weer aan de borst gelegd. Ik had je al eerder mijn borst aangeboden maar toen pakte je nog niets, nog veelste moe! Maar nu pakte je hem redelijk goed. Mama's benen trilde trouwens heel erg na de bevalling en ik vroeg papa die vast te houden, ik geloof dat het naweeen waren extra heftig vanwege de vlotte bevalling.

De verloskundige zei tegen haar stagaire dat het meestal niet zo snel ging allemaal en dat dit een 'stortbevalling' was. Ik kon alleen maar huilen van de pijn van de hechtingen en vermoeidheid. Om vier uur was eindelijk iedereen weg en konden we gaan slapen. Om zes uur was ik weer wakker en kon ik niet meer verder slapen. Sigrid werd wakker gemaakt door papa die graag eventjes nog een paar minuutjes alleen wou hebben met ons viertjes. Sigrid wilde eerst niet wakker worden maar toen ze hoorde dat haar kleine zusje er was stond ze direct op.

Sigrid was direct heel gek op je en gaf je een kusje en aaide je hoofdje. 'Dag zusshje' zei ze 'ik ben je grote mama zus.' Oma werd gebeld en die kwam meteen samen met Bianca kijken. Die dag ben ik eventjes naar beneden gegaan maar de rest van de dag lag ik in bed. 's Middags kwamen opa Bert en tante Nancy en Jamie langs en ook Berna, Richard en Beau kwamen onaangekondigd nog langs. Wat het bij elkaar erg druk maakte. Sigrid was die middag al in slaap gevallen op oma's schoot maar nu viel ze door alle drukte weer in slaap tegen mijn arm aan, met haar hoofdje dicht bij die van jou.

38 weken en 2 dagen

2008-03-30T13:49:00.000-07:00

Met precies 37 weken zwangerschap voelde het even alsof ik al zou gaan bevallen. Last van mijn buik en iets meer vocht verlies dan normaal. Maar niks doorgezet. Nog steeds niet dus maar wel enorm veel last van mijn buik. Heb er nu echt meer last van dan bij Sigrid kan ik wel zeggen.

Alhoewel ik het misschien niet zo moet vergelijken, ik ben nu ook natuurlijk de hele dag nog bezig met Sigrid. Ik til haar nog vaak even op, voor spel of uit noodzaak, en speel met haar en kleed haar aan enzovoort. Dat hoefde ik allemaal niet te doen toen ik zwanger was van Sigrid zelf natuurlijk.

Het kamertje is wel eindelijk helemaal klaar. Papa heeft vorig weekend de meubels in elkaar gezet en gisteren de console boven de commode gehangen. Er moet nog alleen een schilderij-rail opgehangen worden maar dat komt dan nog wel. De kleertjes zijn ook gewassen en weer gesorteerd - Sigrid's oude kleertjes zijn nu ook netjes opgevouwen in je kast. We hebben de klossen, het kraampakket, we zijn er kortom helemaal klaar voor!

Jij beweegt lekker in mijn buik, volgens mij ben je iets gezakt want ik heb veel minder last van maagzuur opeens. Hoef al een paar dagen nu geen rennie's meer te slikken. Of misschien soms eentje op een dag maar dat is niks in vergelijking met een paar daagjes terug dus.

Nu zou ik alleen nog maar het huis wat meer aan kant hebben want het is hier wel een beetje een troep, je wiegje zit ook nog onder de jassen waarvan we niet zo gauw weten waar wie die nu kwijt moeten nu we de zolder ook netjes willen houden.

Sigrid is steeds meer bezig met jou lijkt ook wel. Ze roept elke dag zowat wel dat ze een 'grote zus' word, doet heel voorzichtig met mijn buik en geeft spontaan kusjes erop of zegt 'ik houd van jou zusje.' Ze wilt ook telkens even kijken in jouw kamertje en als ze een baby ziet in een magazine zegt ze 'dat krijg ik.'

36 weken en 2 dagen

2008-03-16T15:26:00.000-07:00

Vandaag is eindelijk jouw kamertje behangen. En het is nog niet helemaal af want we hebben te krap berekend qua hoeveelheid behang we nodig dachten te hebben. Het is maar een heel klein stukje dus geen ramp. Het zeil word aanstaande vrijdag gelegd.

Zaterdag reden richting Eindhoven om buikfoto's te laten maken door een vrouw die als hobby fotografeerd maar die mama erg goed vind. We hadden veel geluk met het weer, niet zonnig maar gelukkig wel droog. We konden dus een aantal buiten foto's laten maken, wat ik erg graag wilde! We hebben zowel foto's met en zonder Sigrid en papa erbij. Voornamelijk bij een meertje genomen maar ook een aantal gewoon met bomen alleen erachter. Ik moet ze nog zien dus ben zeer benieuwd!

Sigrid vond het ook geweldig om in het 'bos' te wandelen en rende voor ons uit. Ze vond het ook erg leuk om samen met mama op de foto te gaan. We hebben dus waarschijnlijk wel een paar leuke foto's met haar erbij.

De dag daarvoor waren we al naar de Ikea gegaan om al jouw meubeltjes te kopen - we hebben nog nooit zoveel gekocht bij de Ikea in 1 keer! Maar alles is nu in huis dus, dat stemt enigszins gerust maar maakt mama ook onrustiger: ik wil graag het babykamertje klaar hebben!

Maar door het vele lopen met karretje in de Ikea heeft mama opeens spierpijn in haar benen gekregen en ook weer een beetje meer last van mijn bekken toen ik zaterdag dus moest lopen voor de fotosessie. Maar het ging goed. We hebben daarna ook nog binnen foto's genomen zonder kleren aan zodat je goed mijn buik ziet.

Sinds vorige week zondag heb ik last van harde buiken vooral 's avonds. Vorige week zondag had ik er zelfs de hele dag last van en was ik behoorlijk chagerijnig erdoor. Gelukkig sliep Sigrid - wonder boven wonder - die dag opeens drie uurtjes 's middags en heeft mama ook dus twee uurtjes op bed geslapen. Dat was het enige moment dat ik even geen last had van mijn buik. Gelukkig heb ik het niet meer zo erg gehad en alleen maar 's avonds tot nu toe.

Jij beweegt nog lekker veel en doet mama daarbij soms pijn maar het is dragelijk. Oma moest een dagje in Frankrijk zijn en heeft zeven boxpakjes voor jou meegenomen, daar vroeg mama om. Ben er erg blij mee, echt babykleertjes en lekker warm voor jou straks! Vind het veel mooier staan dan de 'volwassen' babykleding die je hier toch erg vaak ziet.

Volgende week jouw kleertjes maar eens wassen, dan kunnen ze hopelijk meteen de kast in!

31 weken en 2 dagen

2008-02-10T03:26:00.000-08:00

Gisteren lekker het huis schoon gemaakt met alle ramen open en de schuifpui open. Het was heerlijk zonnig weer! We hebben zelfs even met onze jas uit in de tuin kunnen zitten. Daarna hebben we nog gewandeld in het Streekbos. Maar het was toch allemaal wat te veel van het goede, 's avonds last van mijn buik - voelde hard aan maar of ik nou een harde buik had? En ook mijn bekken deden zeer toen ik ging slapen maar of dat door het lopen kwam of uberhaupt omdat ik lag?

Echo

2008-02-07T14:15:00.001-08:00

Met 29 weken op 8 januari hadden we onze tweede 3d echo. 's Avonds na het avondeten gingen we er naartoe met Sigrid natuurlijk mee. We waren eindelijk, die week, erover uit wat de naam zou zijn voor een meisje. Nu na vier keer moeten we toch wel zeker kunnen zeggen dat je nog steeds een meisje bent. Dit keer zagen we het ook echt duidelijk op de echo.

De echografiste liet het ons duidelijk zien waar de schaamlipjes zaten en de benen nadat ik mijn twijfel had uitgesproken. Ik weet niet waarom ik zo blijf twijfelen bij jou terwijl ik bij Sigrid meteen overtuigd was dat het een meisje was. Op de echo zag alles er gelukkig weer goed uit. Je was iets gegroeid met de vorige keer en dat was goed te zien, toch iets meer vet gekregen en je neusje was ook groter.

Volgens de echografiste leek je wel op je grote zus maar dat is natuurlijk nog maar afwachten. Je geschatte geboortegewicht is tussen de 3500 en 3700 gram. Sigrid was 3010 gram dus ik ben erg benieuwd!

Inmiddels zijn er dakkapellen geplaatst op onze zolder, papa is iedere vrije dag en vrij uurtje druk bezig met de zolder. Verven, schuren en weer verven. Er zijn kastjes geplaatst en volgende week komt er zeil te liggen. Allemaal zodat de computer naar de zolder verplaatst kan worden en jouw kamertje vrij gemaakt kan worden. Dan moet daar nog het behang eraf gehaald te worden en het tapijt eruit, nieuw behang erop en laminaatvloer erin. Dan pas kunnen we het meubilair erin doen.

Het meubilair en behang heb ik al in mijn hoofd en ik verheug me er erg op om het allemaal te gaan inrichten maar voorlopig moet ik nog even geduld hebben. Ondertussen ben jij een heel druk dametje in mijn buik. Je beweegt iedere minuut dat ik zit of lig lijkt wel en soms doet het ook wel wat pijn tegen mijn ribben, blaas of gewoon zijkant van mijn buik.

30 weken en 6 dagen

2008-02-07T13:51:00.000-08:00

Vandaag moest mama weer naar de verloskunde en ze kon alles goed voelen, je billetjes lagen boven en je hoofdje onder. Hopelijk blijf je zo netjes liggen maar volgens mij kan je nog alle kanten op draaien - zo voelt het althans wel. Mama woog nu 50 kg.

De vorige keer bij de verloskundige was mama trouwens in tranen uitgebarsten omdat de slagboom niet goed werkte en ik tot vijf keer toe op de knop moest drukken voordat hij eindelijk eens omhoog ging. Ondertussen moest ik ook een paar keer achteruit rijden om andere auto's er door te laten die er juist uit wouden. Behoorlijk stressvol voor mama met haar nieuwe auto die ik net een weekje had!

Mama was een beetje boos erom en liet dat duidelijk dus merken door te gaan huilen. Leuk die emoties zo hoog hebben zitten tijdens je zwangerschap! Sigrid kwam meteen naar me toe maar ging gelukkig weer lief spelen na aandringen van mij. Daarna weer gewogen, bloeddruk gemeten en op de bank om het hartje te luisteren en de verloskundige ging voelen hoe je lag. Ze voelde je hoofdje toen nog boven in zitten en liet mij het ook voelen. Heel apart om je hoofdje tussen mijn vingertoppen te voelen!

Vanwege klachten over duizeligheid had papa besloten dat ik ijzertabletten moest nemen - van de DA. Tegen de tijd dat ik bij de verloskundige kwam slikte ik de tabletten al zes dagen maar toch even gevraagd om te testen. Mijn HB was 6.6. Toch wat aan de lage kant. Vandaag heb ik het niet weer laten testen maar ik moet over twee weken alweer terug komen - ja, versneld nu ik de dertig weken ben gepasseerd - en dan vraag ik het nog wel een keer om het zeker te weten.

25 weken en 1 dag

2007-12-29T14:17:00.000-08:00

Gisteren hadden we gebeld of we nog vroegtijdig terecht konden voor een pret echo en zo waar was er een gaatje over voor vandaag! Dus na het ontbijt, en nadat papa had gesport, gingen we om 12 uur naar de echopraktijk samen met Sigrid natuurlijk. Ze hadden mooi wat speelgoed klaar staan voor kleine kindjes dus Sigrid kon mooi spelen terwijl mama en papa naar de echo keken.

De eerste tien minuten zagen we je gezichtje mooi en ook je geslacht werd nog even in beeld gebracht - nog steeds een meisje! Maar daarna draaide je opeens letterlijk ons de rug toe en zagen we alleen nog maar je schoudertje, oortje en de achterkant van je hoofd. Toch was het een geluk bij een ongeluk want hierdoor mogen wij terug komen, gratis voor nog een echo! We gaan waarschijnlijk nu over vier weken weer wat de echoscopiste raadde ons het zelf aan om nog even langer te wachten, dan konden we mooi het verschil zien met nu en zou jij waarschijnlijk wat molliger nog zijn en achter de placenta vandaan zijn - die nu soms ook wat hinderlijk voor je gezichtje zat.

We waren dus alleen maar blij toen we de echopraktijk verlieten, we hadden je toch nog eventjes gezien en kunnen je over vier weken weer zien. De echografiste heeft je ook nog opgemeten en ze kwam uit op 14 april als uitrekendatum, dus dat ligt mooi op schema. Je gewicht, als die iedere week nog 200 gram zou aankomen zou uiteindelijk met 40 weken dan 3700gr zijn, 700 meer dan Sigrid, dus ze dacht het daar tussen in zou komen te liggen. Alhoewel ze papa een grote man natuurlijk vond. Dus het is nog maar afwachten!

Je bent wel een stuk molliger al in je gezichtje dan toen we de 3d echo hadden van Sigrid maar die was ook een week eerder als ik het me goed herinner.

Donderdag waren we trouwens bij de verloskunde (mama was de afspraak van de week daarvoor vergeten!) en mama woog maar liefst 48kg dit keer. Behoorlijk aangekomen dus.

21 weken en 2 dagen

2007-12-01T16:23:00.000-08:00

Vandaag een foto gemaakt van mama's buik en hij is al behoorlijk rond. Veel groter dan toen ik van Sigrid zwanger was met 20 weken ongeveer (dat die foto was genomen). Ik voel je veel bewegen, meer denk ik dan Sigrid in de buik maar zeker weten doe ik dat ook niet meer. Ik ben benieuwd of het voorspellend is voor als je buiten mama's buikje bent.

Deze week kunnen we de auto lenen van tante Bianca, dat scheelt weer voor mama's bekken. Afgelopen woensdag avond had ik voor het eerst mijn zwangerschapsyoga les. Er waren maar twee andere vrouwen komen opdagen dus we hadden een klein clubje. Het zou 1 uur en een kwartier duren maar uiteindelijk zaten we er anderhalf uur. Het waren vooral oefeningen die goed waren voor de bekken en dat merkte ik meteen! Erg handig dus. Het laatste half uurtje deden we enkele puf technieken en een kwartiertje ontspannen liggen onder een dekentje.

Dat laatste kwartiertje was papa dus geduldig in de auto buiten aan het wachten op mama. Sigrid was ondertussen bij oma weer aan het logeren. Aankomende woensdag heeft Sigrid ook Sinterklaasfeest op haar peuterspeelzaal en vieren wij die avond ook pakjesavond. Heb er zin in! We hebben al pepernoten, chocoladeletters en schuimpjes in huis. Volgend jaar vieren we het echt met twee meisjes!

20 weken en 4 dagen

2007-11-27T06:40:00.000-08:00

Op de tweede echo zag alles er weer goed uit. De echografiste keek erg lang naar je hartje en uiteindelijk zagen we de twee grote bloedgaten waar het om ging (waaronder de aorta). Alles zag er dus goed uit gelukkig en ze was zo vrij om ook nog een keertje je geslacht in beeld te brengen.

Mama heeft nog steeds erg veel last van misselijkheid op zijn tijd, vooral 's ochtends haast ik me om eerst wat te eten. Toen ik het van de week een keer probeerde om eerst thee te drinken viel dat duidelijk niet goed. Sigrid roept ook al vaak dat ze 'misselijk' is, ja als je moeder het zo vaak zegt.

Zondag vorige week wilden we naar Lily-Rose gaan toen we op ons pad nog een ongeluk kregen. Mama's autootje is dus total loss waarschijnlijk, terwijl het maar een klein duwtje leek, is de hele voorkant verschoven. Dus nu is het lopen met Sigrid weer in de kinderwagen maar dat vinden de bekken weer niet fijn.

19 weken, Echo

2007-11-16T12:32:00.000-08:00

Vandaag de 20 weken echo, die we een week vervroegd hebben zodat papa mee kon want alleen deze vrijdag waren ze open. De echografiste zei meteen bij de eerste aanblik dat het een hele mooie duidelijke echo was: "Dit is absoluut geen open ruggetje." We hadden dan ook meteen zicht op je ruggegraat, je hoofdje links en je beentjes rechts op het scherm.

Ze ging verder, ik weet de preciese volgorde niet meer, maar je hartje was in orde, bloed ging er goed in en uit en geen overlapping (dus geen gaatje in de tussenwand), twee hartkamers en klepjes. Je maagje was gevuld dus je slokdarm functioneerde ook, geen waterhoofd en geen hazenlipje. Je verhoudingen waar ook goed en kwamen overeen met 18 en een halve week zwangerschap dus dat klopte ook mooi.

Je geslacht wouden we ook weten maar ze zei het een beetje weifelend. Bij je grote zus zagen papa en mama het zelf ook meteen heel duidelijk maar nu zei papa ook dat hij het slechter zag en ook ik had mijn twijfels (en geen bril op). Of wist papa het nu niet goed omdat hij bij Sigrid zo zeker was dat ze een meisje was en hij bij jou nog geen duidelijk voorgevoel heeft gehad?

We zagen je zo nu en dan even bewegen, mama kon het telkens een seconde eerder voelen dan dat ik het op de echobeelden zag. Het was grappig om eindelijk te zien wat ik voelde. Het leek wel op de hik zo regelmatig. Ondanks dat alles goed eruit zag bleef ze erg lang naar je hartje kijken. Mama werd toch wel een beetje zenuwachtig ervan en vroeg wat er was en of ze ergens op wachtte. De echografiste zei dat ze niet goed je grote bloedvaten kon zien die vanaf je hart af komen, het lag telkens in een schaduw.

Je wou niet goed draaien en je bloedvaten bleef dus in de schaduw, ze vroeg of ik volgende week nog tijd had om terug te komen. Dus nu staat er een afspraak gepland voor maandag avond. Met een beetje geluk zien we dan wel weer je geslacht en als het dan dezelfde uitslag is als vandaag kan ik toch wel zeker zeggen wat je geslacht is.

Sigrid vond het in het begin wel interessant en papa nam haar mee tot vlakbij het scherm zodat ze het goed zag. Maar na verloop van tijd begon het haar toch te vervelen en ging ze spelen met het speelgoed in de bankkist. Ze was blij toen we klaar waren.

Papa Heeft Je Gevoeld!

2007-11-07T04:53:00.000-08:00

Gisteravond voelde ik je nu echt goed bewegen. Papa zat naast me op de bank dus ik vroeg hem je hand neer te leggen, maar toen bleef het natuurlijk stil. Eventjes wat later voelde ik je weer en papa legde snel zijn hand op mijn buik en riep toen enthousiast: Ja! Hij had je nu duidelijk gevoeld en ik voelde het ook tegen papa's hand aan.

Maar hij is een beetje bang dat hij je onderdrukt, ik had hem gezegd zijn hand er goed hard op te drukken maar dat vind papa dus een beetje eng. 's Avonds in bed was hij er nog wel verwonderd over dat hij zijn kleine kindje al zo goed gevoeld had.

Gisteren had ik enorm veel last van mijn buik, lopen en zitten was erg pijnlijk, gelukkig was het tegen de avond alweer wat beter. Misselijkheid blijft me ook in de weg zitten helaas. Morgen weer naar de verloskunde en dan nog een weekje voor de echo.

17 weken

2007-11-02T08:34:00.000-07:00

Volgens mij heb ik je woensdagmiddag even gevoeld. Die avond had ik buikdanslessen en ik geloof dat ik je toen weer voelde, alleen durf ik dat niet met zekerheid te stellen omdat ik wel meer mijn buik beweeg tijdens die lessen. Het buikdansen word wel zwaarder: met sommige bewegingen hier en daar lijkt het alsof mijn buik tien kilo zwaarder weegt dan normaal. Maar goed, het zijn nog maar drie lessen en dan het eindfeest.

Papa voelde je waarschijnlijk ook heel eventjes bewegen toen we samen 's avonds (woensdag) in bed lagen en hij een beetje diep in mijn buik drukte. Geeft wel weer een extra geruststelling om je zo te voelen bewegen.

Mama moest nog een afspraak maken voor de 20 weken echo en omdat papa iedere vrijdag vrij is wou ik het dus graag op vrijdag. Nu hebben we de echo al over twee weken! Ietsjes sneller dan verwacht, ik ben erg benieuwd of ze jouw geslacht al zullen zien dan. Volgende week moeten we weer naar de verloskunde dus kan ik als het goed is alvast jouw hartje horen.

Echo 12 weken

2007-10-24T05:39:00.000-07:00

15 weken en 5 dagen

2007-10-24T05:22:00.001-07:00

Mama raakt een beetje ongeduldig. Ik had verwacht je wel wat eerder te zullen voelen maar tot nu toe is het erg stil in mijn buikje. Het voelt zo vol als ik er een beetje zachtjes op druk maar je zwemt kennelijk nog lekker in het vruchtwater rond. De kansen om je geslacht al te zien op een echo nemen nu ook toe en mama is stiekem wel erg nieuwsgierig naar 'wat' je bent behalve een klein mensje. Papa vind echter dat we best nog even in spanning mogen zitten en dat 20 weken vroeg genoeg is.

Je grote zus was gisteren erg lief voor je. Samen in bad met mama gaf ze je een kusje en deed een washandje op mijn buik en zei 'baby slaapt'. Toen ze beneden later een lepel vond waar we haar als baby mee gevoed hadden zei papa dat die lepel voor haar als baby was geweest. Sigrid verstond natuurlijk alleen het woord 'baby' en liep naar mama toe en gaf mama's buik een 'hapje eten' (de lepel was leeg).

13 weken, Verloskunde

2007-10-05T07:31:00.000-07:00

Voor de tweede maal naar de verloskundige. Ze zijn sinds vorige week verhuisd naar het gebouw waar ook de echo werd gemaakt. Vlakbij oma dus en oma ging nu dus ook mee samen met Sigrid. Sigrid vond het direct wel erg leuk want er waren nog twee kindjes in de wachtruimte en allerlei speelgoed zoals een trein en puzzels.

We konden al vrij snel doorlopen en daar was ook allemaal weer nieuw speelgoed dat direct Sigrid's aandacht trok. Mijn gegevens werden nog eens doorgenomen en de uitrekendatum werd bijgesteld van drie naar elf april. Op de weegschaal was ik één kilo afgevallen en de verloskunde raadde me aan om toch echt meer te eten. Ik aan de andere kant maak me er niet zo heel druk om, ik eet door de dag heen vrij veel kleine beetjes omdat ik merk dat dat goed helpt tegen opkomende misselijkheid. Aan de andere kant eet ik 's avonds wel weer wat minder vlees. Aardappels gaat mijn hart naar uit, gestampt, krieltjes of patat.

Daarna mocht ik gaan liggen en ze voelde dit keer mijn baarmoeder direct en ik voelde het ook dat ze er aan kwam. Zoals ze het zelf verwoorde: 'je zit aardig vol.' Echter toen ze het hartje probeerde te vinden duurde het erg lang. Ik hoorde mijn eigen hartslag wel continu maar die van jou kwam er maar niet op. Pas na zeker enkele minuten hoorde we je hartslag eventjes, heel ver weg, en toen was het alweer vervlogen. Na nog wat zoeken hoorde we je weer, dit keer iets langer, nog steeds erg ver en dus niet goed hoorbaar maar toch was het daar. Oma kon het niet horen, waarschijnlijk omdat ze niet goed wist wát ze nou precies moest horen want ik hoorde het dus wel.

De verloskundige zei dat ik over vijf weken weer mocht komen maar dat als ik me ongerust maakte en ik graag nog eens jouw hartslag wou horen ik eerder een afspraak mocht maken. Ik heb jou echter gehoord en dat heeft me voldoende gerust gesteld, ik maakte me in eerste instantie al geen zorgen want ik heb wel vaker gelezen dat ze soms niet goed de hartslag kunnen vinden. Volgens de verloskundige was je blijkbaar dit keer erg beweeglijk en kon ze het daarom niet goed vinden, dit in tegenstelling tot bij de echo toen je sliep. Eigenwijs kind.

Voor de rest zag alles er goed uit. Sigrid is alleen deze week waarschijnlijk ziek geweest, waarschijnlijk omdat we niet zeker weten wat het allemaal is. Ze had maandag lichte verhoging en klonk nasaal, de volgende dag was het al over maar begon ze hier en daar pukkeltjes te krijgen. Haar huidje voelde nog wel heel licht wat warmer aan dan normaal en gisteren had ze vuurrode plekjes en jeukte het erg. Dit kunnen verschijnselen van de vijfde ziekte zijn en dat kan gevaarlijk zijn voor de foetus. Bij mijn eerste zwangerschap is er gekeken naar mijn bloed of ik de vijfde ziekte al heb gehad, in dat geval is er niets aan de hand en ben ik er immuun voor. Mocht ik het niet hebben gehad moet er verder onderzoek worden gedaan denk ik.

Dus volgende week mijn huisarts bellen om te vragen wat de testuitslagen waren. De verschijnselen bij Sigrid nemen echter alweer af en ik heb het idee dat ze te weinig bultjes heeft en te weinig verhoging heeft gehad om aan te nemen dat het om de vijfde ziekte ging. Maar we nemen natuurlijk het zekere voor het onzekere wat betrefd mezelf en jou.

12 weken en 1 dag

2007-09-29T02:34:00.000-07:00

gisteren hebben we je gezien! je grote zus was natuurlijk mee en papa en mama hadden eerst wat moeite om het echo centrum te vinden maar we konden meteen terecht. We zagen je meteen zitten, je lag heel stil. Zeker de hele tijd sliep je maar en je bewoog dus niet (dat wij gezien hebben tenminste). de echografiste raadde me aan om te gaan hoesten of kuchen maar dat hielp niet, ik moest er van lachen en dat hielp ook al niet.

Uiteindelijk schudde de echografiste een paar keer met de echoscopie en toen zagen we je opeens bewegen hoor! je rekte je eventjes lekker uit, je hoofdje ging opzij, je beentjes werden gesterkt, zo leuk om te zien! Maar toen was de echo alweer afgelopen. We hebben wel een klein stukje dvd meegekregen en twee mooie fotootjes van jou. alles zag er gelukkig goed uit en alles zat er op en eraan. Toch wel een geruststelling zo weer.

het lijkt nu veel echter en de spannende twaalf weken zijn er nu ook vanaf. Ik heb al helemaal zin om dingetjes te kopen voor jou maar van papa moet ik wachten totdat we weten wat jij word, een jongen of een meisje? spannend allemaal hoor!

sigrid vond het trouwens allemaal maar een beetje raar dat mama met haar buik bloot lag en ze het gingen 'schoonmaken' (gel voor de echo). Ze keek ook even mee op het scherm maar of ze het echt begreep dat haar broertje of zusje daar was (glimlach).

Eerste verloskunde bezoek

2007-08-31T07:46:00.000-07:00

Vanmiddag gingen we voor het eerst naar de verloskunde. Ik herkende de vrouw nog van mijn vorige zwangerschaps maar het blijkt dat ze gaan verhuizen en fuseren met een ander verloskunde praktijk in de omgeving en met een echoscopie bedrijf. Over vijf weken hebben we dus een afspraak op hun nieuwe locatie.

Eigenlijk had ik wel stiekem een beetje gehoopt dat ze het hartje zouden gaan beluisteren maar niets van dit alles. Na het intake gesprek - veel overgenomen van de vorige zwangerschapsgegevens - ging ze me wel wegen en daarna probeerde ze nog mijn baarmoeder te voelen maar ze kon niks vinden.

Ze gaf me ook de mogelijkheid voor om een combinatie test te doen om een kansberekening te maken op basis van leeftijd, echo en bloed onderzoek naar het syndroom van down. Vanwege mijn leeftijd is er echter een 40% kans dat ze het toch missen. Papa vond dit wel een erg grote kans en het bijna niet waard. We denken er nog even over na maar waarschijnlijk doen we het dus niet. Wel een moeilijke keuze!

Na de het bezoek gingen we door naar de stad en hebben we met oma een hapje gegeten in de Tuynkamer. daarna kocht papa een mooie trollbead voor mama en mama kocht er zelf ook nog een. We hebben vitamina pillen gekocht en mama ook nog een creme voor haar buik.

Eigenlijk heeft het verloskunde bezoek me wel een beetje emotioneler gemaakt en ik maak me wel zorgen om de gezondheid van je. Ik heb een glas alcohol gedronken tijdens de kermis, maar met mijn vorige zwangerschap had ik er wel meer gedronken! Ook heb ik waarschijnlijk te veel vitamine a binnengekregen wat een kans op een oogafwijking kan geven. Ik hoop het allemaal niet!

En waarom kon ze nog geen baarmoeder voelen, waarom heeft ze niet geluisterd naar het hartje? de vorige keer was ik met elf weken er pas heen gegaan en toen kon dit natuurlijk allemaal wél. a.s. dinsdag kan ik bellen voor een afspraak voor de twaalf weken echo en daar ga ik me maar op focussen en verheugen... hopelijk ziet het er allemaal goed uit.

Bekendmaking

2007-08-19T14:46:00.000-07:00

We hebben het nu aan beide oma's en opa's verteld. We kwamen vrijdag aan het eind van de middag naar mijn moeder toe met kleine gebakjes en een klein kadootje voor oma. Tijdens het eten van de gebakjes zei ik terloops dat ik zwanger was. Mijn moeder wou het eerst niet geloven maar kreeg daarna de tranen in haar ogen van blijdschap.

Oma zei dat ze helemaal niks gemerkt had aan mij en toen ik haar herinnerde over ons auto ritje waar ik blauwe lippen kreeg begon er een lichtje te branden. Ze dacht dat ik gewoon zwak zou zijn.

We zijn blijven eten en toen werd ook Bianca ingelicht over de zwangerschap.

De volgende dag werd Jamie's verjaardag gevierd en werd ook de andere helft van de familie ingelicht. We wachten nog steeds tot twaalf weken tot we het aan iedereen gaan vertellen.

De misselijkheid is aardig onder controle als ik maar direct iets kleins ga eten, meestal een droog beschuitje en daarna wat vla of kwark. Ik ben erg snel moe en tegen deze avond aan had ik last van een kramp achtig gevoel in mijn buik. Ik kan me nog herinneren dat ik rond elf weken erg heftige buikpijn had met Sigrid's zwangerschap en dat het daarna ook over is gegaan weer gelukkig. Hopelijk steld dit allemaal niks voor.

Merk wel dat ik me veel ongeruster maak over deze zwangerschap eigenlijk terwijl ik andere kant toch ook weer dat oervertrouwen erin heb als ik had met de eerste zwangerschap. Heel dubbel dus eigenlijk.

Test

2007-08-17T01:58:00.000-07:00

Na heel veel gezeur, geklaag en geween van mama heeft papa op dringend verzoek toch maar gisteravond al een test gehaald. hij zei eerst nog dat hij niet meer langs een drogist kwam en het was al kwart voor vijf toen hij klaar was met werken. Maar helemaal vergeten dat het koopavond is dus toen hij thuis kwam had hij toch een test mee!

Na een glas water en een paar slokken cola moest mama eindelijk plassen. de test kleurde al heel gauw roze en na drie minuten was het zo goed als paars! heel erg zwanger ben ik dus. 5 april ben ik uitgerekend precies. dat betekend dat we nu 6 weken en 6 dagen zwanger zijn.

Vandaag gaan we het vertellen aan mijn moeder hopelijk is ze erg blij, dat verwacht ik wel.

het klinkt misschien gek maar ik geloof dat ik al een klein buikje begin te krijgen. Normaal gesproken zie je de botten van heupen heel erg uitsteken en nu zie ik daar tussen een klein mini buikje bollen. het is nog heel vroeg daarvoor maar ik voel en zie het gewoon echt.

Mijn borsten zijn al een paar weken erg gezwollen en dus weer een mooie b-cup aan het worden (had a gekregen na de zwangerschap van sigrid). Tja, en de misselijkheid dat is wel een stuk minder nu zeg. Moet ook nog op je grote zus letten en 's middags voel ik me gewoon duizelig worden van de misselijkheid. Nu had ik het vandaag ook voor het eerst in de ochtend weer. Ik probeer kleine beetje te eten telkens en dat helpt wel aardig maar ik moet nodig wat meusli ofzo inslaan en andere kleine hapjes om te eten. Weet van gekkigheid niet meer wat ik moet gaan eten soms, ik blijf maar beschuit met kaas eten.

6 of 7 weken

2007-08-16T04:29:00.000-07:00

We hebben nog geen test gedaan maar eigenlijk herkennen we alle zwangerschapsverschijnselen al. 's Ochtends gaat het nog wel prima maar 's middags word ik me toch een partij misselijk. Ik word er zelfs een beetje duizelig van en gisteren in de auto bij oma kreeg ik het benauwd, begon te transpireren en volgens oma werden mijn lippen helemaal blauw. de airco zette ik vol aan maar ik had gevoel helemeel weg te trekken. Thuis ging het gelukkig alweer een stuk beter.

Ik word nu al bang om sigrid op te tillen, gelukkig wil ze heel vaak zelf de trap op lopen alleen af moeten we thuis nog eventjes wat meer oefenen maar ze doet het al heel dapper aan het handje. Papa gaat vandaag of morgen een zwangerschapstest halen. als deze misselijkheid aanhoud zal mama het ook wel snel vertellen aan oma want verbergen word nu al moeilijk. Maar voor de rest willen we het nog even drie maandjes geheim houden.

aan sommige mensen zou ik het liever helemaal nooit willen vertellen omdat ze continu het lef hebben gehad om te vragen wanneer de tweede nou eens zou komen. Wel nu, ik antwoorde daar altijd op dat er geen tweede kwam, omdat de vraag meer klinkt of we liever vandaag dan gisteren een poging willen wagen. Of er een tweede komt is ons besluit, daar hoeft niemand zich mee te bemoeien.

dus wachten we drie maanden, waarschijnlijk tot mijn verjaardag dan is het net een mooie dag om het te vertellen wellicht.